د ذي قعدې د یکشنبې لمونځ
د ذي قعدې د یکشنبې لمونځ یو مستحب لمونځ دی په خاصو ادابو سره چې د ذي القعدې میاشتې په یوې یکشنبې کې کیږي. په حدیثونو کې د دغه لمونځ لپاره ځینې اثار لکه د ګناهانو بخښل کېدل ذکر شوې دي. د دغه لمانځه سند هغه روایت دی چې سید ابن طاووس د انس بن مالک په قول له پېغمبر(ص) نقل کړی دی.
د لمانځه طریقه
دغه لمونځ دوه رکعته دی چې د ذی القعدې میاشتې د یکشنبې د لمونځ په نیت سره ترسره کیږي. په هر رکعت کې یو ځل حمد سوره، درې ځله توحید سوره، یو ځل ناس سوره او یو ځل فلق سوره لوستل کیږي. د څلورو رکعتونو له ختمېدو وروسته باید اویا ځله اِستغفار( د استغفر الله و اتوب الیه په شان ذکر) ووایي او یو ځل لا حَول و لا قوةَ الا بالله ویل کیږي. او د دغه لمونځ په پای کې «یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا یغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ» ذکر لوستل کیږي. همداراز له لمانځه مخکې غسل کیږي.[۱]
سید ابن طاووس په اقبال الاعمال کتاب کې یو روایت چې د دغه لمانځه مستند دی له انس بن مالک له پېِغمبر(ص) نقل کوي.[۲]
فضیلت او وخت
له رسول اکرم(ص) نقل شوې چې هر څوک چې د ذی القعدې لمونځ وکړي، توبه یې منل او ګناهان یې بخښل کیږي، د قیامت په ورځ به د هغه دښمنان له هغه راضي شي، د ایمان په حالت کې به مري او دین او ایمان به یې ترې نه اخستل کیږي؛ قبر به یې پراخ او نوراني او والدین به یې ترې راضي؛ بخښنه به هغه او اولاد ته یې شامله وي؛ رزق به یې پراخ وي؛ ملک الموت به ورسره د مرګ په وخت ګوزاره کوي؛ او سا به یې په اسانه وځي او...[۳]
شیعه عالم میرزا جواد ملکي تبریزي د دغه لمانځه د کولو سپارښتنه کړې ده.[۴]
د دغه لمانځه د کولو وخت، د ذي القعدې میاشتې یکشنبه ده او د ورځې په هر ساعت کې یې کولی شي. د یو روایت مطابق چې په اقبال الاعمال کې نقل شوی،[۵] که د نورو میاشتو په یکشنبې کې یې هم وکړي، اجر یې وررسیږي.[۶]
اړوند څېړنه
فوټ نوټ
- ↑ قمی، مفاتیح الجنان، ۱۳۸۷ش، اعمال ماه ذیقعده، نماز روز یکشنبه، مخ۳۴۴.
- ↑ ابنطاووس، اقبال الإعمال، ۱۴۰۹ق، ټوک۱، مخ ۳۰۸.
- ↑ قمی، مفاتیح الجنان، ۱۳۸۷ش، اعمال ماه ذیقعده، نماز روز یکشنبه، مخ۳۴۴.
- ↑ ملکی تبریزی، المراقبات، ۱۴۲۲ق، مخ۲۳۶.
- ↑ ابن طاووس، اقبال الإعمال، ۱۴۰۹ق، ټوک۱، مخ۳۰۸.
- ↑ قمی، مفاتیح الجنان، ۱۳۸۷ش، اعمال ماه ذیقعده، نماز روز یکشنبه، مخ۳۴۴.
سرچينې
ابنطاووس، علي بن موسی، اقبال الاعمال، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۰۹ق. قمي، عباس، مفاتیح الجنان، قم: مشعر، ۱۳۸۷ل. ملکي تبریزي، میرزاجواد، المراقبات، قم: ذوی القربی، ۱۴۲۲ق.