د شاه نجف امامباړه

د شاه نجف امامباړه
بنسټ ایښودونکی	نواب غازی الدین حیدر (د اَوَدْ سلطنت له نایبانو څخه )
تأسیس	۱۸۱۶ز
غوښتنلیک	امامباړه
ځای	لکهنو هند
حالت	فعال
سټایل	هندي، ایراني

د شاه نجف امامباړه (په اردو کې: شاه نجف امامباڑہ) د هندوستان په لکهنو ښار کې د شیعو یو کلتوري او مذهبي وداني ده. دا امامباړه د اوده د سلطنت د لومړي پاچا غازی الدین حیدر په لاس په ۱۸۱۴ میلادي کال کې د امام علی(ع) په یاد کې د هغه حضرت د حرم په څېر جوړه شوه.

له کله چې دا امامباړه جوړه ده نو د امام حسین(ع) د ماتم پروګرامونه په کې کیږي او د نهم محرم تاسوعا په ورځ د لکهنو د مذهبي ګوندونو جلسونه هغه ځای کې ختمیږي.

تاریخ

د شاه نجف امامباړه ګومتي سیند په غاړه د لکهنو د ښار په مینځ کې ده. دا امامباړه د اوده حکومت د لومړي پاچا غازی الدین حیدر په لاس په ۱۸۱۴ میلادي کال کې جوړه شوه.^[۱] غازی الدین حیدر دا امامباړه د امام علی(ع) په یاد کې د هغه حضرت د حرم په شان جوړه کړه.^[۲] هر کال د لکهنو د ښار د مذهبي ګوندونو جلسونه په نهم محرم باندې شاه نجف امامباړې کې ختمیږي. دا امامباړه د هندوستان له تاریخي لرغونو ځایونو ګڼل کیږي.^[۳] د امامباړی په مینځني حال کې د امام علی(ع) د ضریح شبیه، بریغ او همدارنګ هغه حضرت او امام صادق(ع) ته منسوب لیکونه لیدل کیږي.^[۴] ویل کیږي چې تېرو وختونو کې به چې کوم غریبان خلک د امام علی(ع) د زیارت لپاره نه شو تللی نو هغوي به دلته امامباړې ته راتلل او زیارت به یې کاوه.^[۵]

وداني

د شاه نجف امامباړه د امام علی(ع) د حرم په شان جوړه شوې ده او له همدې سببه د هغې په یوې دروازې باندې د «امام علی(ع) د روضې په شان» عبارت لیکلی دی.^[۶] د امامباړې د ګنبد لاندې یې د جوړوونکي غازی الدین او د هغه د دوو میرمنو قبرونه دي.^[۷]