منځپانگې ته ورتلل

مسوده:د بقره سورې ۱۷ آیت

د wikishia لخوا
د بقره سورې ۱۷ آیت
د آیت ځانګړتیا
په سورت کې موقعیتبقره سوره
د آیت شمېر۱۷
جزء۱
د منځپانګې معلومات
موضوعاعتقادي
په اړهمنافقان


د بقره سورې ۱۷ آیت د منافقانو حالت له هغه چا سره تشبیه کوي چې په تیاره کې اور بلوي او کله چې یې شاوخوا روښانه شي، د لیدلو توان پیدا کوي؛ خو د اور له مړه کېدو وروسته بېرته په تیاره او سرګردانۍ کې پاتې کېږي.[۱] دغه آیت په مخکینیو آیتونو کې د منافقانو د ځانګړنو له بیانولو وروسته، د همدې تشبیه له لارې د هغوی حالت او پایله روښانوي.[۲]

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَا يُبْصِرُونَ


د هغوی مثال د هغو کسانو په څېر دی چې اور یې بل کړ او کله چې یې شاوخوا روښانه شول، الله د هغوی رڼا له منځه یووړه او هغوی یې په داسې تیارو کې پرېښودل چې هېڅ نه ویني.



بقره سوره، ۱۷ آیت

د علامه طباطبایي په وینا، د المیزان تفسیر له مخې، منافقان له هغه چا سره تشبیه شوي چې په سخته تیاره کې د سمې او ناسمې لارې د پېژندلو توان نه لري او د لارې موندلو لپاره اور بلوي؛ خو الله تعالی د باد یا باران په څېر د یوه عامل په وسیله هغه مړ کوي او هغوی یو ځل بیا په تیاره کې پاتې کېږي.[۳] له امام رضا(ع) څخه په یوه روایت کې د هغوی د رڼا له منځه وړل، هغوی خپل حال ته د پرېښودلو په معنا تفسیر شوي دي.[۴] د تفسیر نمونه لیکوال ناصر مکارم شیرازي هم دغه تشبیه د منافقانو د هغې انګېرنې څرګندونه بولي چې غوښتل یې د دواړو ډلو له ګټو برخمن شي او د دواړو خواوو له خطرونو څخه په امان کې پاتې شي؛ خو دغه لنډمهاله رڼا په پای کې له منځه ځي او هغوی په تیاره او سرګردانۍ کې پاتې کېږي.[۵]

د شیعه‌وو په ځینو روایي تفسیرونو کې د دغه آیت د تأویل په اړه هم روایتونه نقل شوي دي. سید هاشم بحراني په تفسیر البرهان کې له امام کاظم(ع) څخه په نقل سره، رڼا د امام علي(ع) پر ولایت تفسیر کړې ده؛ هغه ولایت چې منافقانو په ظاهره منلی و، خو د خپل باطني کفر او د ژمنې د ماتولو له امله د هغه له لارښوونې څخه بې‌برخې شول.[۶] همدارنګه، له امام باقر(ع) څخه په یوه روایت کې د اور بلول د پېغمبر(ص) د هدایت له دوران سره او د رڼا له منځه تلل د پېغمبر(ص) تر رحلت وروسته د اهل‌بیت(ع) د فضیلتونو له پټولو او د خلافت له غصب سره تأویل شوي دي.[۷]

فوټ نوټ

  1. ↑ مکارم، تفسیر نمونه، ټوک۱، مخ۱۰۸.
  2. ↑ مشهدي، تفسير كنز الدقائق‏، ټوک۱، مخ۲۰۴.
  3. ↑ طباطبایي، المیزان، ټوک۱، مخ۵۵.
  4. ↑ حویزي، نورالثقلین، ټوک۱، مخ۳۶.
  5. ↑ مکارم، تفسیر نمونه، ټوک۱، مخ۱۰۹.
  6. ↑ بحراني، البرهان، ټوک۱، مخ۱۴۷.
  7. ↑ حویزي، نورالثقلین، ټوک۱، مخ۳۶.

سرچينې

  • بحراني، هاشم بن سلیمان، البرهان في تفسیر القرآن، څېړنه: قسم الدراسات الاسلامیة مؤسسة البعثة، قم، تهران، د بعثت بنسټ، ۱۴۱۶ هـ.ق.
  • حویزي، عبدعلي بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، قم، اسماعیلیان، ۱۴۱۵ هـ.ق.
  • طباطبايي، محمدحسین، المیزان في تفسیر القرآن، قم، د اسلامي خپرونو دفتر، ۱۴۱۷ هـ.ق.
  • مکارم شیرازي، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ هـ.ل.
  • مشهدي، محمد بن محمدرضا، تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، تهران، د اسلامي ارشاد وزارت د چاپ او خپرونو اداره، ۱۳۶۸ هـ.ل.