د امام صادق(ع) د کنیتونو او لقبونو لړلیک
- دا مقاله د امام صادق(ع) د کنیتونو او لقبونو اړلیک په اړه ده. د امام صادق(ع) د شخصیت په اړه د پوهیدو لپاره امام جعفر صادق علیه السلام لیکنه وګورئ.
د امام صادق(ع) د کنیتونو او لقبونو لړلیک د شعییانو د شپږم امام د کنیتونو او لقبونو ټولګه ده. د هغه امام نوم «جعفر» و.[۱] له امام صادق(ع) څخه په یو روایت کې نقل شوي چې پلار مې په ما د علم او پوهې له مخې جعفر نوم کېښود ځکه چې جعفر په جنت کې د یوې ویالې نوم دی.[۲] د امام جعفر بن محمد تر ټولو مشهور لقب «صادق»[۳] او تر ټولو مشهور کنیت یې «ابوعبدالله» دی.[۴] «شیخ الائمه» هم له هغو لقبونو دی چې د امام صادق(ع) لپاره ذکر شوی دی[۵] ځکه چې د نورو امامانو په پرتله د دې امام عمر اوږد و.[۶]
کنیتونه
د امام صادق(ع) لپاره څلور کنیتونو ذکر شوې دي:
| ابو اسماعیل[۷] | ابو اسحاق[۸] | ابو عبد الله[۹] | ابو موسی[۱۰] |
لقبونه
د هغه څه په اساس چې د شیعه سني په کتابونو کې راغلي، د امام صادق(ع) د لقبونو لړ لیک په دې ډول دی:
| شمېره | لقب | معنا |
|---|---|---|
| ۱ | اِبنُ الْبَکریّة[۱۱] | د بکریه زوی، ابوبکر ته منسوب. ځکه چې د امام صادق(ع) مور (فاطمه «ام فروه» د قاسم بن محمد بن ابي بکر لور ده. |
| ۲ | باقی[۱۲] | پاتېدونکی |
| ۳ | تام[۱۳] | بشپړ او کامل |
| ۴ | زَکیّ[۱۴] | له نفساني عیبونو پاک |
| ۵ | سید[۱۵] | ښاغلی او سرور |
| ۶ | صابر[۱۶] | صبر کوونکې |
| ۷ | صادق[۱۷] | په وینا او عمل کې رښتینی |
| ۸ | صالح[۱۸] | پرهیزګار او سم چاری |
| ۹ | طاهر[۱۹] | پاک او پاکیزه |
| ۱۰ | ظاهر[۲۰] | ښکاره او څرګند |
| ۱۱ | عاطر[۲۱] | د ښه بوی لرونکی |
| ۱۲ | عَمودُ الشَّرَف[۲۲] | د شرافت ستنه |
| ۱۳ | فاضل[۲۳] | هوښیار او پوهه |
| ۱۴ | فاطر[۲۴] | د علومو ابداع کوونکی او بنسټ ګر. |
| ۱۵ | قائم[۲۵] | کلک او ټینګ |
| ۱۶ | قاهر[۲۶] | بریالی او غالب |
| ۱۷ | کافل[۲۷] | د یتیمانو کفیل او سرپرست |
| ۱۸ | کامل[۲۸] | بشپړ او کامل |
| ۱۹ | منجی[۲۹] | ژغورونکی، نجات ورکوونکی |
| ۲۰ | واصل[۳۰] | مقرب او خدای ته نزدې کس |
اړونده لیکنې
فوټ نوټ
- ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱۳۷۹ش، ج۲، ص۱۸۹.
- ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۷، ص۲۶.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۶۵۹.
- ↑ مظفر، الامام الصادق، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۱۰۵.
- ↑ مطهری، سیری در سیره ائمه اطهار(ع)، ۱۳۸۳ش، ص۳۶.
- ↑ احمدی بیرجندی، مناقب و مراثی اهلبیت(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۱۹۲.
- ↑ مظفر، الامام الصادق، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۱۰۵.
- ↑ کشی، رجال کشی، ۱۳۴۸ش، ص۳۷۰.
- ↑ ابن طولون، الائمة الاثناعشر، ص۸۵.
- ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۷، ص۹.
- ↑ شامی، الدر النظیم، ۱۴۲۷ق، ص۶۳۲، راوندی، الخرائج و الجرائح، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۶۴۲.
- ↑ عطاردی، مسند الامام الصادق، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۱۰.
- ↑ خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۱ق، ص۲۴۷.
- ↑ خنجی، وسیلة الخادم، ۱۳۷۵ش، ص۲۰۳.
- ↑ خنجی، وسیلة الخادم، ۱۳۷۵ش، ص۲۰۳.
- ↑ اربلی، کشف الغمه، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۶۹۱.
- ↑ مظفر، الامام الصادق، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۱۰۵.
- ↑ خنجی، وسیلة الخادم، ۱۳۷۵ش، ص۲۰۳.
- ↑ سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۱۸ق، ص۳۰۷.
- ↑ شامی، الدر النظیم، ۱۴۲۷ق، ص۶۲۱.
- ↑ طبری، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۲۴۷.
- ↑ مظفر، الامام الصادق، ۱۴۲۱ق، ج۱، ص۷۵.
- ↑ ابن شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۲۸۱.
- ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۷، ص۱۱.
- ↑ ابن شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۲۸۱.
- ↑ عطاردی، مسند الامام الصادق، ۱۳۸۴ش، ج۱، ص۱۰.
- ↑ ابن شهرآشوب، المناقب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۲۸۱.
- ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۱۳۶۳ش، ج۴۷، ص۱۱.
- ↑ مظفر، الامام الصادق، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۱۰۵.
- ↑ اسکافی، منتخب الانوار، ۱۳۸۰ش، ص۷۲.
سرچينې
- ابن شهر آشوب مازندرانی، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، قم، علامه، ۱۳۷۹ق.
- ابن طولون، شمس الدین محمد، الائمة الاثنی عشر، تحقیق صلاح الدین المنجد، قم، منشورات الرضی، بیتا.
- احمدی بیرجندی، احمد، مناقب و مراثی اهلبیت(ع)، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۸۴ش.
- اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفة الائمة، قم، رضی، ۱۴۲۱ق.
- اسکافی، محمد بن همام، منتخب الأنوار فی تاریخ الأئمة الأطهار علیهم السلام، قم، دلیل ما، ۱۳۸۰ش.
- امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دار التعارف، ۱۴۰۳ق.
- خصیبی، حسین بن حمدان، الهدایة الکبری، بیروت، مؤسسة البلاغ، ۱۴۱۱ق.
- سبط بن جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکرة الخواص من الأمّة فی ذکر خصائص الأئمة، قم، منشورات الشریف الرضی، ۱۴۱۸ق.
- راوندی، قطب الدین، الخرائج و الجرائح، قم، مؤسسه امام مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
- شامی، یوسف بن حاتم، الدر النظیم فی مناقب الأئمة اللهامیم، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۲۷ ق.
- طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامة، قم، بعثت، ۱۴۱۳ق.
- عطاردی، عزیزالله، مسند الامام الصادق، تهران، عطارد، ۱۳۸۴ش.
- قمی، شیخ عباس، منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، قم، دلیل ما، ۱۳۷۹ش.
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، اسلامیه، ۱۳۶۳ش.
- مطهری، مرتضی، سیری در سیره ائمه اطهار(ع)، تهران، صدرا، ۱۳۸۳ش.
- مظفر، محمدحسین، الامام الصادق، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۲۱ق.