منځپانگې ته ورتلل

زلیخا

د wikishia لخوا

زُلِیْخا، د مصر د عزیز مېرمن چې د هغې او د حضرت یوسف (ع) کیسه په قران کې راغلې ده.[۱] په قرآن کې د زلیخا نوم نه دی راغلی او یوازې د «الَّتِی هُوَ فِی بَيْتِهَا»( هغه ښځه چې یوسف یې په کور کې و) په تعبیر سره[۲] او«امْرَأَتُ الْعَزِیز» (د مصر د عزیز مېرمن)[۳] په نوم یې یادونه کیږي.[۴] سره له دې په ځینو تفسیري،[۵] تاریخی[۶] او حدیثی[۷] سرچینو کې د هغې نوم زلیخا معرفي شوی دی. اهل سنت مفسر فخر رازي باوري دی چې د دې نوم لپاره معتبره سرچینه نیشته.[۸] په ځینو سرچینو کې هم د مصر د عزیز د مېرمن نوم زَلْیَخه راغلی دی.[۹]

د قرآن او تورات په ځینو برخو کې د یوسف او زلیخا کیسه بیان شوې ده.[۱۰] د ځینو څېړاندو په باور، قرآن او زبور د دغه کیسې په نقلولو کې ځینې فرقونه لري.[۱۱] د قران په راپور، زلیخا غوښتل له یوسفه خوند واخلي؛ خو یوسف د « خپل رب د برهان په لیدلو سره» د ور طرف ته وتښتېد.[۱۲] شیعه مفسر ناصر مکارم شیرازي باوري دی چې حضرت یوسف په غیبي امداد سره د ګناه له هغه چاپېریاله وژغورل شو.[۱۳] زلیخا ځان یوسف ته ورساوه او د هغه کمیس یې وشلاوه.[۱۴] د ور مخې ته یوسف او زلیخا د مصر له عزیز سره مخامخ شول.[۱۵] زلیخا او یوسف هر یو، بل په خیانت تورن کړل.[۱۶] په هغه وخت د زلیخا له خپلوانو یو کس ګواهي ورکړه چې که د یوسف کمیس د شا له خوا شلېدلی وي، یوسف رښتیا ویلې دي.[۱۷] له دې امله د خیانت تور له یوسفه لرې کړی شو.[۱۸]

د ځینو راپورونو له مخې، هغه شاهد چې د یوسف په ګټه یې ګواهي ورکړه، د زلیخا درې میاشتنی خوریی و[۱۹] چې د خدای په قدرت په خبرو شو.[۲۰] سره له دې، په نورو راپورونو کې، هغه شاهد یو حکیم سړی معرفي شوی دی.[۲۱] د ځینو مفسرانو په وینا، د زلیخا په غوښتنه، یوسف زندان ته واچول شو؛[۲۲] خو له یوې مودې وروسته زلیخا په خپله ګناه او د یوسف په رښتیاوالي اعتراف وکړ.[۲۳]

زلیخا یوه ښایسته، شتمنه[۲۴] او بت پاله ښځه وه.[۲۵] د هغې له خپل مېړه بچي نه کېدل.[۲۶] د ځینو سرچینو له مخې، وروسته له دې چې زلیخا په بوډاتوب کې توبه وکړه او یکتا پرسته شوه، د یوسف(ع) په دعا سره ځوانه شوه او د هغه په نکاح کې راغله.[۲۷] ویل شوي چې د هغوي له واده دوه بچیان پیدا شول.[۲۸] خو ځینې څېړاندي په دې باور دي چې دا روایتونه په مختلفو دلیلونو لکه په سند او متن کې یې د مسالې په وجه د استناد وړ نه دي او مینځ پانګه یې له توراته اخستل شوې ده.[۲۹]

د شویو څېړنو له مخې زلیخا د صوفیانو په تفکر اثر شیندلی دی.[۳۰] ویل شوي چې اهل تصوف د زلیخا حالتونه او کړنې ډېرې ستایلي او د هغې په حالتونو او کړچارونو په استناد سره یې خپل عرفاني نظرونه بیان کړې دي.[۳۱] له حضرت یوسف(ع) سره د زلیخا د مینې کیسې په نړیوالو ادبیاتو منجمله فارسي، ترکي او اروپایي ادبیاتو کې پریمانه انعکاس لرلی دی.[۳۲] لاندیني بیتونه یې یوه بېلګه ده:

گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی
روا بود که ملامت کنی زلیخا را[۳۳]
زلیخا چو گشت از میِ عشق مست
به دامان یوسف درآویخت دست
چنان دیو شهوت رضا داده بود
که چون گرگ در یوسف افتاده بود.[۳۴]


فوټ نوټ

  1. ↑ اسدی، «زلیخا»، ص۴۱۶.
  2. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۳.
  3. ↑ سوره یوسف، آیه ۳۰.
  4. ↑ اسدی، «زلیخا»، ص۴۱۴.
  5. ↑ بېلګې په توګه وګورئ: مقاتل، تفسیر مقاتل بن سلیمان، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۳۲۷؛ قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۵۷؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۳۴۰.
  6. ↑ بېلګې په توګه وګورئ: مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، ج۳، ص۶۸؛ ابن‌خلدون، تاریخ ابن‌خلدون، ۱۴۰۸ق، ج۲، ص۴۵؛ ابن‌جوزی، المنتظم، ۱۴۱۲ق، ج۱، ص۳۱۵.
  7. ↑ بېلګې په توګه وګورئ: شیخ صدوق، علل الشرایع، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۵۵؛ خزاز رازی، کفایة الاثر، ۱۴۰۱ق، ص۲۶۴؛ راوندی، قصص الانبیا، ۱۴۰۹ق، ص۱۳۶.
  8. ↑ فخر رازی، مفاتیح الغیب، ۱۴۲۰ق، ج۱۸، ص۴۳۵.
  9. ↑ دیلمی، اعلام الدین، ۱۴۰۸ق، ص۴۲۹.
  10. ↑ وګورئ: سوره یوسف، آیه ۲۳-۳۲؛ تورات، سِفر پیدایش، باب ۳۹، آیات ۷-۲۰.
  11. ↑ صادقی، «نگاهی تطبیقی به داستان یوسف و زلیخا در قرآن مجید و تورات»، ۱۰۱-۱۰۳.
  12. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۳-۲۵.
  13. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۹، ص۳۷۴.
  14. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۵.
  15. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۵.
  16. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۵-۲۶.
  17. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۶-۲۷.
  18. ↑ سوره یوسف، آیه ۲۸-۲۹.
  19. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۳۴۷.
  20. ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۴۳.
  21. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۳۴۷.
  22. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۳۵۴؛ بیضاوی، انوار التنزیل، ۱۴۱۸ق، ج۳، ص۱۶۳.
  23. ↑ سوره یوسف، آیه ۵۱.
  24. ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۵۷.
  25. ↑ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه‌السلام، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۴۵.
  26. ↑ کاشانی، تفسیر منهج الصادقین فی الزام المخالفین، ۱۳۳۶ش، ج۵، ص۲۸.
  27. ↑ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۵۲.
  28. ↑ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ۱۳۶۴ش، ج۹، ص۲۱۴.
  29. ↑ معارف و دیگران، «بررسی روایات تفسیري فریقین در مسئلۀ ازدواج حضرت یوسف با زلیخا»، ص۲۶.
  30. ↑ پاکمهر، «زلیخا در اندیشه شاعران و عارفان قرن پنجم تا هفتم»، ص۱۴۹.
  31. ↑ پاکمهر، «زلیخا در اندیشه شاعران و عارفان قرن پنجم تا هفتم»، ص۱۴۹.
  32. ↑ خسروی، «پژوهش تطبیقی داستان یوسف و زلیخا در ادبیات اسلامی»، ص۷۱.
  33. ↑ سعدی، غزلیات سعدی، ۱۳۴۲ش، ص۵، غزل ۵.
  34. ↑ سعدی، بوستان، ۱۳۷۲ش، باب نهم در توبه و راه صواب، حکایت زلیخا با یوسف(ع)، ص۴۱۷.

سرچينې

  • ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۲ق.
  • ابن‌خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن‌خلدون، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۸ق.
  • اسدی، علی، «زلیخا»، در دایرة المعارف قرآن کریم، ج۱۴،‌ قم، بوستان کتاب، ۱۳۹۵ش.
  • بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التأویل، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۱۸ق.
  • پاکمهر، علی، «زلیخا در اندیشه شاعران و عارفان قرن پنجم تا هفتم»، در فصلنامه تخصصی ادبیات فارسی (دانشگاه آزاد مشهد)، شماره ۴۶، پاییز ۱۳۹۴ش.
  • خزاز رازی، علی بن محمد، کفایة الاثر فی النص علی الائمة الاثنی‌عشر، قم، بیدار، ۱۴۰۱ق.
  • خسروی، زهرا، «پژوهش تطبیقی داستان یوسف و زلیخا در ادبیات اسلامی»، در مجله دانشنامه (واحد علوم و تحقیقات)، شماره ۲، ۱۳۸۸ش.
  • دیلمی، حسن بن محمد، اعلام الدین فی صفات المؤمنین، قم، مؤسسة آل‌البیت(ع) لاِحیاء التراث، ۱۴۰۸ق.
  • راوندی، قطب‌الدین سعید بن هبة‌الله، قصص الانبیا(ع)، مشهد، مرکز پژوهش‌های اسلامی، ۱۴۰۹ق.
  • سعدی، مصلح بن عبدالله، بوستان سعدی، با تصحیح محمدعلی فروغی، تهران، ققنوس، ۱۳۷۲ش.
  • سعدی، مصلح بن عبدالله، غزلیات سعدی، با تصحیح محمدعلی فروغی، تهران، اقبال، ۱۳۴۲ش.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، عیون اخبار الرضا(ع)، تحقیق و تصحیح مهدی لاجوردی، تهران، نشر جهان، چاپ اول، ۱۳۷۸ق.
  • شیخ صدوق، محمد بن علی، علل الشرایع، قم، داوری، ۱۳۸۵ش.
  • صادقی، سید محمود، «نگاهی تطبیقی به داستان یوسف و زلیخا در قرآن مجید و تورات»، در مجله ادبیات تطبیقی، شماره ۴، زمستان ۱۳۸۶ش.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصرخسرو، ۱۳۷۲ش.
  • فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، ۱۴۲۰ق.
  • فیض کاشانی، ملامحسن، تفسیر الصافی، تحقیق حسین اعلمی، انتشارات الصدر، تهران، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق.
  • قرطبی، محمد بن احمد، الجامع لاحکام القرآن، تهران، ناصرخسرو، ۱۳۶۴ش.
  • قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق، مصحح، موسوی جزائری، سید طیب، دار الکتاب، قم، چاپ سوم، ۱۴۰۴ق.
  • کاشانی، ملا فتح‌الله، تفسیر منهج الصادقین فی الزام المخالفین، کتابفروشی محمد حسن علمی، تهران، ۱۳۳۶ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دار الکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۴ش.
  • معارف، مجید و دیگران، «بررسی روایات تفسیري فریقین در مسئلۀ ازدواج حضرت یوسف با زلیخا»، در دو فصلنامه حدیث‌پژوهی، سال هفتم، شمارۀ سیزدهم، بهار و تابستان ۱۳۹۴.
  • مقاتل، ابن‌سلیمان، تفسیر مقاتل بن سلیمان، بیروت، دار احیاء التراث، ۱۴۲۳ق.
  • مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، بی‌جا، مکتبة الثقافة الدینیه، بی‌تا.

بهرنۍ لینکونه