Jump to content

د پیغمبر(ص) د زوکړې لمانځنه

د wikishia لخوا

د پیغمبر(ص) د زوکړې لمانځنه هغه مراسمو ته ګوته کوي چې د اسلام پیغمبر(ص) د زیږون په کلیزه کې ترسره کیږي. شیعه او اهل سنت د پیغمبر(ص) زیږون ورځ لمانځي، مګر وهابيان دې ته بدعت ګني ځکه چې دا ډول مراسم د پیغمبر(ص) او د صحابي په وخت کې ندي ترسره شوي. مسلمانو پوهانو وهابیانو ته ځواب ووایه، که څه هم دا د رسول الله(ص) او صحابي په وخت د پیغمبر د زیږون جشن نه و نیول شوی، مګر دا په شرع کې منعه هم نه دی شوی او نه یوازې دا چې بدعت نه وي، بلکه دا به د هغه درناوی لپاره مطلوب وي. همدارنګه، د میلاد النبي لمانځلو ته مشروعیت لپاره، د قرآن ځینې آیات او قرآني مفاهیمو ته استناد شوي دی، کوم چې هغه د رسول الله(ص) درناوی او د هغه مینې امر کړی دی.

د څلورمې پیړۍ څخه تاریخي راپورونه شتون لري او وروسته له هغه چې مسلمانانو د زیږون ورځ ولمانځله. همدارنګه، د مکې خلک د هغه د زیږون په کلیزه کې د رسول الله(ص) د زیږون ځای کې راټول شوي، دعا کوي او د هغه یادونه او هغه سره تبرک کوله ترسو چي د آل سعود د واکمنۍ پرمهال د دې ځای ویجاړ وکړه.

شیعه د ربیع‌الاول ۱۷ او اهل سنت، د ربیع‌الاول ۱۲ د رسول الله(ص) کلیزه ګني. شیعه پوهانو، په دی ورځ خیرات ورکول، ښه اعمال ترسره کول، مؤمنانو خوشحاله کول او داسې نور مستحب ګنی. اهل سنت هم پدې ورځ د رسول الله(ص) د لمانځلو لپاره د بې وزلو او اړمندو خلکوته د ډالیو ورکول او اطعام کول سپارښتنه کړی دی. له همدې امله، په بیلابیلو هیوادونو کې مسلمانان د رسول الله(ص) د زیږون ورځ لمانځي. دا ورځ په رسمي ډول په ایران، افغانستان، عراق، هند، پاکستان، انډونیزیا او مصر تعطیلی ده.

په مالیزیا کې د پیغمبر(ص) د زوکړې لمانځنه

تاریخچه او ارزښت

د میلاد النبي لمانځل هغه مراسمو ته اشاره کوي چې د رسول الله(ص) د زیږون په کلیزه کې ترسره شوي. دا چې د ميلادالنبي لمانځلو جایز دی که نه د وهابیانو او نور مسلمانانو سره شخړه وي. د نور مسلمانانو له نظره دا جواز لري چې میلادالنبي ولمانځي. له همدې امله، په بیلابیلو هیوادونو کې مسلمانان د دودونو او مراسمو په جوړولو سره د پیغمبر(ص) د زیږون ورځ لمانځي.[۱] همداسې په ځینو هیوادونو کې د اسلام د پیغمبر(ص) د زیږون ورځ، په شمول انډونیزیا، ایران،[۲] هندوستان،[۳] پاکستان،[۴] مصر[۵] او نور هیوادونو[۶] په رسمي توګه رخصتي ده. مګر وهابیان د میلادالنبی جشن، ترسره کولو حرام او بدعت ګني.[۷]

د رسول الله(ص) د زیږون جشن لمانځلو د قمري څلورم او پنځم پیړۍ پورې اړه لري. احمد بن علي مقریزي، د نهم پیړۍ تاریخ لیکونکی، په مصر کې د فاطمیان حکومت (۲۹۷- ۵۶۷ق) کې د میلادالنبي د لمانځلو یادونه وکړه. [۸] همداسې د تاریخي سرچینو په وینا؛ مظفرالدین کَوکُبری(م ۶۳۰ق) د صلاح الدین ایوبي قوماندان او د اِربِل واکمن په ربیع‌الاول کې د میلاد النبي جشن ولمانځله.[۹]

آیا د میلادالنبي جشن بدعت دی؟

وهابيان د زیږون لمانځل د رسول الله(ص) لپاره بدعت ګني.[۱۰] له وهابیانو څخه عبد العزیز بن باز د رسول الله(ص) د زیږون د لمانځلو بدعت ګنلي ده.[۱۱] د سلفي عالمانو دا په پام کې نیسي چې پدې مراسمو کې برخه اخیستل، د نمانځنه په ځای کې کیناستل یا خواږه خوړل منع او حرام بولی.[۱۲] همدارنګه د دوی ځینې لیکوالان د پیغمبر(ص) د زیږون لمانځلو تنظیم کونکو ته د سپکاوي نسبتونه لکه؛ فسق، بې دین او داسې نور ورکوي.[۱۳] د میلادالنبي لمانځلو کې د وهابيانو لامل دا دی چې دا ډول مراسم د اسلام د پیغمبر(ص) او د صحابي په وخت کې نه د ترسره شوي.[۱۴]

په پاکستان کې د پیغمبر(ص) د زوکړې لمانځنه

د شیعه او سنی عالمانو ځواب

د مخالفین له نظره، که څه هم په مستقیم توګه د پیغمبر(ص) له زیږون سره نه دی راغلی، خو د قرآن آیتونه د دغی نمانځنه تاییدوي.[۱۵] دوی د قرآن له عمومي مفاهیم څخه کارولي دي؛ لکه د رسول الله(ص) مینه لرلو اړتیا[۱۶] او د هغه د یادولو اړتیا[۱۷] د پیغمبر(ص) د زیږون جشن مشروعیت باندې کارولی دی..[۱۸] د شیعه عالم جعفر سبحاني په وینا؛ د پیغمبر(ص)د زیږون لمانځنه کول د هغه لپاره د مینې څرګندونه ده؛ هغه مینه چې قرآن یې امر کړی ده.[۱۹] همداسې د مائده سوری وروستۍ آیتونه په ګوته کوي، د کوم له مخې چې عیسی(ع) هغه ورځ ولمانځله کله چې آسماني مائده په حواریونو کې راښکته شو، او مسیحیانو هغه ورځ لمانځلو ته دوام ورکړ. دوی باور لري چې د پیغمبر زیږون ورځ باید ولمانځل شي ځکه چې پیغمبر نړۍ د بت لمانځل او ناپوهۍ څخه وژغوره، او دا چې دا نعمت د حواریونو لپاره د آسماني مائده څخه لوړ دی.[۲۰]

د اهل سنت مشران لکه: سری سقطي(م ۲۵۳ق) جنید بغدادي(م ۲۹۷م) امام شافعي (م۷۶۸ق)، حسن بن عمر بن حبیب(م ۷۷۹ق). هریو په بیلابیل تعبیرونو سره د زیږون لپاره د خوښۍ او لمانځلو د څرګندولو، ښه کړنه، د ایمان ترلاسه کولو لاره، او د جنت له نعمتونو څخه د خوند واخلئ لامل ګنلی ده.[۲۱] [غوره سرچینه اړتیاده]

یوسف قرضاوي(م ۱۴۴۴ق) د اهل‌‌سنت معاصر عالم، د قرآن د آیتونو سره استدلال وکړ،[۲۲] چی د پیغمبر(ص) زیږون لمانځلو جایز دی.[۲۳] هغه په دې باور دی چې د پیغمبر(ص) او نورو اسلامي پیښو، مراسم جوړول په حقیقت کې د هغه نعمتونو یادونه ده چې خدای یې په مسلمانانو باندې لورولي دی، او دا یادونه، نه یوازې دا چې بدعت او حرام نه دی؛ بلکه دا مطلوب هم دی.[۲۴] د اهل سنت له عالمانو د طاهر قادري په وینا؛ د داسې کوم مباح کړنه په ترسره کولو کې هیڅ منعه شتون نلري چې په شریعت کې منع نه وي او د ټولنې کلتور ګرځیدلي او هدف یې د اسلام د پیغمبر د زیږون په مناسبت د خوښۍ څرګندول وی.[۲۵]

د یمن په صنعا کې د پیغمبر(ص) د زوکړې لمانځنه

د اقبال الاعمال په کتاب کې د بیان شوي روایت له مخې، د اسلام پیغمبر(ص) د زیږون په ورځ روژه نیول د روژه نیولو یو کال اجر لري.[۲۶] همدارنګه د شیعه پوهانو، زیارتونو ته زیارت کول[۲۷] ښه اعمال ترسره کول، مومنانو خوشحاله کول او نور ښه کارونو دوی پدې ورځ مستحب ګنی.[۲۸] په شیعی روایاتو کې، د پیغمبر(ص) د زیږون ورځې لپاره ځانګړې لمونځ نقل شوې دی.[۲۹] اهل سنت د رسول الله(ص) د لوروالې او یادونې لپاره، د قران تلاوت کول، صله رحم، ډالۍ ورکول، او د بې وزلو سره اطعام کول سپارښتنه کړی دی.[۳۰]

د زیږون وخت او ځای

د پیغمبر(ص) د زیږون نیټې په اړه اختلاف شتون لري.[۳۱] د شیعه عالمانو ترمنځ مشهور، د ربیع‌الاول ۱۷ او د اهل سنت په مینځ کې مشهور، د ربیع‌الاول۱۲ دی.[۳۲] د دوه نیټو تر مینځ واټن د شیعه ګانو او اهل سنت ترمینځ د وحدت اونۍ نومیږي.[۳۳]

د اسلام پیغمبر(ص) د ابي طالب په شعب(څانګو) په یو کور کې زیږیدلی و.[۳۴] د شافعي مذهب عالم، محمد بن عمربحرق (د مړی کال ۹۳۰ق) په وینا؛ د مکې خلک د رسول الله(ص) د زیږون په شپه د هغه د زیږون ځای کې راټول شول او د هغه لپاره یې دعا وکړه.[۳۵] همداسې د یوه لسمې پیړۍ محدث علامه مجلسي هم د خپل وخت په جریان کې په مکه کې د دې نوم ځای روایت کوي چی د خلکو لخوا لیدنه او زیارت شوې.[۳۶] دا ودانۍ د آل سعود د واکمنۍ تر پیل پورې په حجاز کې پاتې وه. دوی دا د وهابيت مذهبي باورونو له امله ویجاړ کړ چې د پیغمبرانو او صالح خلکو زیارت کول منعه کوي.[۳۷]

یوازینی لیکنه

د پیغمبر(ص) د زیږون جشن د مشروعیت ثابتولو په اړه کتابونه لیکل شوي دي چې ځینې یې دي:

  • البیان النبوی عن فضل الاحتفال بمولد النبوی، د محمود احمد الزین لیکنه دی، چې په عربي ژبه د پیغمبر(ص) د زیږون د لمانځلو مشروعیت ثابتولو او د هغې شاوخوا شکونو د له مینځه وړو په هدف لیکل شوی و. پدې کتاب کې، لیکوال دې پایلې ته رسیدلی چې د اهل‌سنت محدثان او فقیهانو د میلادي النبي لمانځلو ته مستحب ګني. د دارا البحوث للدراسات الاسلامية دوبی، خپرونه دا کتاب په ۱۴۲۶ق کال خپور کړ.[۳۸]
  • جشن میلاد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، د عبدالرحیم موسوي لخوا د رسول الله(ص) د زیږون لمانځنه په فارسي ژبه لیکل شوې چې هدف یې د پیغمبر(ص) د زیږون د لمانځلو مشروعیت ثابت او د مخالفانو په نظرونو نقد کول دي. د لیکوال په وینا؛ د زیږون لمانځل د پیغمبر(ص) لپاره د درناوي یوه بیلګه ده. دا کتاب د اهل‌بیت ښوونځي کې د راټولولو ۲۵ مې توک دی، کوم چې د اهل‌بیت د نړیوالې تولنه لخوا په ۱۳۹۰ لمریز کال کې په ۵۷ پانو خپور شوی.[۳۹]

ګالری

فوټ نوټ

  1. «کشورهای عربی میلاد پیامبر(ص) را چگونه جشن می‌گیرند؟»، خبرگزاری ایکنا.
  2. Time.ir
  3. Holidays
  4. Public Holidays in Pakistan 2018
  5. «عيد المولد النبوى الشريف»، عيد المولد النبوى الشريف.
  6. «روز میلاد پیامبر اعظم در تمامی کشورهای اسلامی به جز عربستان تعطیل رسمی است»، قدس‌آنلاین.
  7. الدویش، فتاوی اللجنة الدائمة، ریاض، ج۳، ص۲۹.
  8. مقریزی، المواعظ و الاعتبار، ۱۴۱۸ق. ج۲، ص۴۳۶.
  9. ابن‌کثیر، البدایه و النهایه، ۱۴۰۷ق، ج۱۳، ص۱۳۷؛‌ مقریزی، السلوک لمعرفة دول الملوک، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۳۶۸.
  10. الدویش، فتاوی اللجنة الدائمة، ریاض، ج۳، ص۲۹.
  11. «الإمام ابن تیمیة لم یستحسن الاحتفال بالمولد النبوی»، سایت بن‌باز.
  12. شحاتة، المولد النبوی...، اسکندریه، ص۱۱۶.
  13. دبیری، جشن میلاد رسول الله(ص)، ۱۴۳۷ق، ص۹.
  14. «الإمام ابن تیمیة لم یستحسن الاحتفال بالمولد النبوی»، سایت بن‌باز.
  15. کریمی سلیمی، «جشن و سرور در میلاد پیامبر گرامی(ص) از دیدگاه قرآن و سنت»، ص۱۲۶.
  16. سوره توبه، آیه۲۳.
  17. سوره اعراف، آیه۱۵۷.
  18. کریمی سلیمی، «جشن و سرور در میلاد پیامبر گرامی(ص) از دیدگاه قرآن و سنت»، ص۱۲۷-۱۳۲.
  19. «برگزاری جشن میلاد پیامبر اسلام(ص) محبت عملی به ایشان و انجام دستور قرآن است»، سایت شفقنا.
  20. «برگزاری جشن میلاد پیامبر اسلام(ص) محبت عملی به ایشان و انجام دستور قرآن است»، سایت شفقنا.
  21. «جشن میلاد نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله سنت یا بدعت؟!»، خبرگزاری رسمی حوزه.
  22. الاحتفال بمولد النبی والمناسبات الإسلامیة، سایت یوسف قرضاوی.
  23. «القرضاوی: الاحتفال بالمولد النبوی لیس بدعة»، سلام اون لاين.
  24. الاحتفال بمولد النبی والمناسبات الإسلامیة، سایت یوسف قرضاوی.
  25. قادری، کیا میلاد النبی منانا بدعت ہے، ۲۰۰۸م، ص۱۵ و ۱۷.
  26. سید ابن طاووس، إقبال الأعمال، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۶۰۳.
  27. شیخ طوسی، مصباح المتهجد، تهران، ج۲، ص۷۹۱.
  28. مجلسی، بحار الأنوار، ۱۴۰۳ق، ج۹۵، ص۳۵۹.
  29. سید ابن طاووس، إقبال الأعمال، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۶۱۱ - ۶۱۲.
  30. «مولد النبی»، سایت بوابه الازهر.
  31. مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۳۶۲.
  32. سبحانی، فروغ ابدیت، ۱۳۸۰ش، ج۱، ص۱۵۱.
  33. وګورئ: امام خمینی، صحیفه امام، ۱۳۷۸ش، ج۱۵، ص۴۴۰ و ۴۵۵.
  34. مقریزی، امتاع ‏الاسماع، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۶.
  35. بَحرَق، حدائق الانوار، ۱۴۰۹ق، ص۱۵۰.
  36. مجلسی، مرآة العقول، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۱۷۴.
  37. عاملی، الصحیح من سیره النبی، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۱۴۷.
  38. «البیان النبوی عن فضل الاحتفال بمولد النبوی»، پایگاه تخصصی وهابیت‌پژوهی و جریان‌های سلفی.
  39. «در مکتب اهل بیت علیهم السلام - ج۲۵- جشن میلاد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم». سایت مجمع جهانی اهل‌بیت.

سرچينې

بهرنې لینکونه