منځپانگې ته ورتلل

د امام رضا(ع) د حرم بقعه

د wikishia لخوا
د نورو استعمالونو لپاره، هارونیه وګورئ.
د امام رضا(ع) د حرم بقعه

د امام رضا(ع) د حرم بقعه یا هارونیه بُقعه (هغه ځای چې مبارک قبر په کې دی) د امام رضا(ع) د حرم له ټولو زړه آبادي ده چې ورباندې د سروزرو ګنبد جوړ دی او د امام رضا(ع) مبارک ضریح په هغه کې دی. د ځینې روایتونو له مخې، د امام رضا(ع) له شهادته وروسته په ۲۰۳ هجري قمري کال کې د هغه مبارکه جنازه د عباسي خلیفه مامون په حکم د هارون د قبر تر څنګ خاورو ته وسپارل شوه. د تاریخي راپورونو له مخې د امام رضا(ع) بُقعه درې ځلې په بیلا بیلو دورو کې خرابه شوې ده. په بیلا بیلو دورو کې د هغې د تعمیر، پراختیا او سینګار لپاره قدم اوچت شوی دی.

د سرو زرو له ګنبد سربیره، د امام رضا(ع) بُقعه یو تاخانه هم لري چې پکې د امام رضا(ع) قبر ښودل شوی دی. د بُقعې څلورو خواوو ته، «صُفه» (یعنی دهلیزونه، دروازې) د تلو راتلو لپاره جوړې شوي دي. د دې زیارت د ودانۍ ځینې لوازمات په لاندې ډول دي: د امام رضا(ع) د قبر ډبرې، ضریحونه، صندقونه، دروازې، د سرو زرو محرابونه، او د ګاڼو لپاره تاخچې او د شیشو المارې دي.

پيژندنه او مقام

د شیعه شاعر، دعبل خزاعي د شعر ترجمه چې د امام رضا(ع) او هارون عباسي د قبر په خپلو کې د نزدیکی په هکله یې ویلی دی:
  • په طوس کې دوه قبرونه دي: له ټول د غوره کس قبر
  • او د دوي د بدترینو قبر. په دې کې یو عبرت دی.
  • چې نه هغه ناپاک دغه پاک سره له نږدې کیدو کومه ګټه پورته کوي
  • او نه هم د ناپاک نږدېوالی هغه پاک ته کوم زیان رسوي.[۱]

د امام رضا(ع) د حرم بقعه (نور نومونه یې: پاکه بقعه، ګنبدخانه، هاروني بقعه، هارونیه بقعه) د امام رضا(ع) د حرم له ټولو زیاته زړه برخه ګڼل کیږي او د سرو زرو ګنبد په هغه باندې جوړ دی چې لاندې په کې د امام رضا(ع) مباک قبر دی.[۲] دا بقعه له شمال څخه دارالفیض دروازې ته، له لویدیځ څخه د امام رضا(ع) د زیارت د بالاسر جومات ته، له ختیځ څخه د حاتم خاني د ګنبدې برنډې ته او له جنوب څخه د دارالحفاظ برنډې ته غځېدلې ده. ویل کیږي چې د دې مقبرې ځای د پراخولو په هدف څو ځله بدل شوی دی.[۳]

د ځینو څېړونکو په وینا، په هارونیه بقعه کې د امام رضا(ع) له ښخولو وروسته د ځینو کرامتونو څرګندیدل د دې لامل شول چې واکمنان د هغې ساتنې ته پاملرنه وکړي؛[۴] د مثال په توګه، د «اَلثّاقب في الْمناقب» کتاب څخه یو اقتباس په دې ډول دی:[۵] یو کس چې نوم یې انوشیروان زرتشتي و، چې د خوارزم په دربار کې یې خدمت کاوه، د خپلې ناروغۍ د درملنې لپاره د امام رضا(ع) په بقعه کې یې له امام متوسل شو او روغ شو.[۶] له دې پیښې وروسته، دغه کس اسلام قبول کړ او د امام رضا(ع) لومړی تابوت یې قبر ته ډالۍ کړ.[۷]

تاریخچه

د امام رضا(ع) د بُقعې د لومړنی جوړولو نیټه د امام رضا(ع) له شهادت څخه لس کاله دمخه ته ورګرځولی شوې ده:[۸] په ۱۹۳ هجري قمري کال کې، د مامون عباسي په امر، د هارون عباسي په قبر باندې یوه بقعه جوړه شوه، چې د خراسان د والي (حامد بن قحطبي طايي) په ماڼۍ کې د طوس د نوقان په سناباد کې یې موقعیت درلود[۹] چې وروسته په هارونیه باندې مشهوره شوه.[۱۰] د ځینو روایتونو له مخې، د امام رضا(ع) له شهادت وروسته، په ۲۰۳ هجري قمري کال کې، د هغه جسد د مامون په امر د هارون د قبر تر څنګ دفن شو.[۱۱]

ځینې څیړونکي په دې باور دي چې د امام رضا(ع) بقعه درې ځله ویجاړه شوې ده: یو ځل د محمود غزنوي د پلار په لاس، بیا د ترکمن غُزیانو لخوا (د شپږمې قمري پیړۍ په نیمایۍ کې)، او دریم ځل د مغولو د یرغل پرمهال (به اوومې قمري پیړۍ کې)؛[۱۲] په هرصورت، دا زیانونه دومره سخت نه وو چې بقعه په بشپړه توګه ویجاړه کړي.[۱۳] په مختلفو دورو کې د بقعې د بیا رغونې او پراخولو هڅې شوي دي: د محمود غزنوي لخوا بیارغونه،[۱۴] د صفویانو په دوره کې ترمیم او سینګار،[۱۵] د مقبرې پورته صفه (دهلیز، دروازه) پرانیستل او شیشه کاري چې د قاجار په دوره کې وشوه،[۱۶] د دوهم پهلوي په دوره کې د پورتنۍ برخې پراخول او د هغې لویدیځ اړخ کاشي کاري کول[۱۷] او د اسلامي جمهوریت په دوره کې د شا اړخ پراخول.[۱۸]

د ځینو سرچینو له مخې، په ۱۳۳۰ هجري (۱۲۹۱ لمریز) کال کې د امام رضا(ع) په زیارت باندې د روسانو برید، زیارت او د سرو زرو ګنبد ته سخت زیان ورساوه؛[۱۹] هغه زیان چې ترمیم یې څو کاله وخت ونیو.[۲۰] راپور ورکړل شوی چې په ۱۳۷۳ لمریز کال کې په زیارت کې د بم په چودنه کې هم زیارت زیانمن شوی و، چې سمدلاسه ترمیم او جوړ شو.[۲۱]

د بقعه زرینه کاشي کاري چې د شپږم او اووم قمري کار له آثارو دي

د ودانۍ ځانګړتیاوې

د امام رضا(ع) بقعه څلور ګوټه ځای (تقریبا سل مربع میټره) ښودل شوی دی چې د امام رضا(ع) قبر یې لویدیځ لوري ته (پورته) کوږ شوی دی.[۲۲] په ۱۳۹۹ کال کې د بقعې حالت په لاندې ډول بیان شوی: د زیارت څلور دیوالونه څلور پراخ ټیټ تاخونه لري، چې د زیارت دروازې (صُفحې) د دوي لاندې موقعیت لري.[۲۳] د دیوال پوښښ (له فرش څخه تر طاق پورې دیوال) د ډبرو چوکاټونو څخه جوړ شوي چې د سرو زرو ټایلونه لري[یادونه ۱].[۲۴] د دیوال په پوښښه پورتنۍ برخه معرقه نفیسه کاشي ده چې د زاړه شیشه کارۍ[۲۵] پرځای کارول شوي دي.[۲۶] راپور شوی چې د سنګ مرمر کتیبو کې د دبیر الملک فرحاني شعرونه دي چې له ۱۲۸۵ لمریز کال څخه تر ۱۲۸۷ پورې د حرم د خادمانو مشر و.[۲۷] په بقعه کې له هغه کتیبو څخه،[۲۸] په مقبره کې، د علیرضا عباسي په ثلث خط کې د جمعه سوره کتیبه ده چې د قاجار په دوره کې شیشه کاري شوې ده.[۲۹]

ګنبد

د امام رضا(ع) د زیارت طلايي ګنبد د دوه ګوني پوښ لرونکی ګنبد دی[۳۰] چې د مسو ټایلونه د سرو زرو رنګ سره دي[۳۱]، چې د زیارت کوونکو لپاره د زیارت له خورا اغیزمنو سمبولونو څخه ګڼل کیږي.[۳۲] د دې ګنبد په اوږده کتیبه د علي رضا عباسي په خط، په ۱۰۱۰ هجري کې د اصفهان څخه مشهد ته د شاه عباس صفوي د پیاده سفر او د زیارت بیارغونې د سفر حال دی.[۳۳] او نورې ټولې کتیبې په ثلث خط کې د محمد رضا امامي دي (د صفوي دورې یو مشهور خطاط) چې د ۱۰۸۴ هجري له زلزلې وروسته د شاه سلیمان صفوي په امر د هغې د بیارغونه په هکله دي.[۳۴]

ځینو څیړونکو د ګنبد د عرقچین (ښکته پوښ) جوړول محمود غزنوي ته (شاوخوا ۴۰۰ هجري) او د پورتنۍ پوښ جوړول یې د سنجار د سلجوقي وزیر ابو طاهر قمي ته منسوب کړي دي.[۳۵] ویل شوي دي چې د بقعې ګنبد د شاه طهماسب صفوي د واکمنۍ پرمهال د سروزرو شوی دی.[۳۶] دا ګنبد په مختلفو دورو کې بیا رغول شوی دی، په شمول د: سلیمان صفوی د واکمنۍ پرمهال،[۳۷] د قاجار په دوره کې وروسته له هغه چې روسانو په زیارت بمباري وکړه،[۳۸] د دوهم پهلوي په دوره کې، او د اسلامي جمهوریت په دوره.[۳۹]

سرداب

د ځینو سرچینو له مخې، د امام رضا(ع) د بقعې لاندې یو سرداب دی چیرې چې د امام رضا(ع) قبر مبارک موقعیت لري.[۴۰] ځینې په دې باور دي چې دا سرداب د هارون عباسي د مقبرې له ورکیدو پر محال(اتمې پیړۍ) دمخه شتون نه درلود او د زیارت د ځمکې د تدریجي لوړوالي له امله رامینځته شوی دی.[۴۱] په ۱۳۷۹ کال کې، د حضرت معصومه(ع) په نوم باندې د ځمکې لاندې د همدې بقعې لاندې تر لری پورې یو هال جوړ شو او نادري ضریح سرداب ته منتقل شو په داسې طریقې سره چې د ضریح یوه برخه د هغه هال دیوال کې راغله او خلک یې له هلته زیارت کولی شي.[۴۲]

د امام رضا(ع) د حرم بقعه او په مرکز کې یې د سیمین او زرین ضریح

صُفّې

د مقبرې په ټولو څلورو خواوو کې، مقبرې ته د لاسرسي لپاره دهلیزونه (صُفّې، دروازې) شتون لري:[۴۳] سویلي دهلیز مخې ته موقعیت لري او د دار الحفاظ برنډې سره وصل دی.[۴۴] ختیځ دهلیز د مقبرې پښو اړخ ته دی او د حاتم خاني گنبد برنډې سره وصل دی.[۴۵] شمالي دهلیز شا اړخ ته دی او د دار الفیض او توحیدخانه دوو برنډو سره وصل دی.[۴۶] د شاه طهماسپ صفوي د مقبرې د موقعیت له امله، دا د شاه طهماسپ د برنډې په نوم پیژندل کیږي.[۴۷] لویدیځ دهلیز یا بالاسر د مقبرې او بالاسر جومات ترمنځ دی.[۴۸]

د ودانی لوازم

د امام رضا(ع) د حرم د ودانۍ ځینې لوازم دا دي: د امام رضا(ع) د قبر ډبرې، زیارتونه، صندوقونه، دروازې، د سرو زرو محرابونه، او د ګاڼو صندوقونه او تاخونه.[۴۹]

د قبر ډبرې

ځینې عالمانو د امام رضا(ع) د قبر تر ټولو زړه ډبره د شپږمې پیړۍ د لومړیو وختونو د مرمر ډبره ګڼلې ده.[۵۰] دا ډبره، چې ځینو تاریخي شاهکار بللی دی،[۵۱] چې کتیبې یې په کوفي خط سره محرابي ډیزاین لري.[۵۲] ځینې په دې باور دي چې دا ډبره د امام رضا(ع) د قبر ډبره نه ده؛ بلکې له مدینې څخه مرو ته د هغه حضرت د سفر په اوږدو کې د هغه د یو مقام ډبره ده.[۵۳] د امام رضا(ع) د قبر دویمه ډبره هغه ده چې په بقعه کې د امام په قبر لګیدلې ده.[۵۴] د دې ډبرې په اړه شته معلومات کم ګڼل شوي دي.[۵۵]

د ځینو سرچینو له مخې، د امام رضا(ع) د قبر دریمه ډبره په ۱۳۷۹ کال کې د امام په قبر کې ولګولې شوه.[۵۶] دا ډبره د شنه مرمر ډبره ده چې ورباندې د امام رضا(ع) په اړه معلومات لیکل شوي دي.[۵۷] د دې ډبرې په اړخونو باندې لیکل شوی متنونو ځینې آیتونه دي لکه د نفس مطمئنه آیت، د تطهیر آیت، د اولی الامر آیت، او د صافات سوره ۸۰ او ۸۱ آیتونه.[۵۸] د دې ډبرې په پښو اړخ ته د امام رضا(ع) په ستاینه کې د جامي شعرونه لیکل شوي دي.[۵۹]

ضریحونه (جالۍ)

د امام رضا(ع) زیارت جالۍ د لرګیو یا فلزاتو څخه جوړ شوې، یا د دواړو ترکیب دی، چې د امام رضا(ع) له قبر ګېر چاپیر دي.[۶۰] ویل کیږي چې د امام رضا(ع) په قبر د جالۍ لګولو پيل نه دی معلوم؛ خو د هغې د نصبولو تاریخ د صفویانو له دورې څخه معلوم دی.[۶۱] د ځینو سرچینو له مخې، له صفوي دورې څخه تر اسلامي جمهوریت دورې پورې، د امام رضا(ع) د قبر لپاره پنځه ضریحونه(جالۍ) جوړ شوي دي:[۶۲] د شاه طهماسبي ضریح (لګولی شوی: شاه طهماسب په دوره کې چې د لومړی صفوي دوره وه)،[۶۳] د شاه عباسی فولادي ضریح، چې د فتح علي شاه ضریح مشهور و (لګولی شوی: د شاه عباس په دوره کې د لومړی صفوی دوره کې)،[۶۴] د مُرصّع نادري ضریح یا نګین نشان ضریح (لګول شوی: ۱۱۶۳ هجري)،[۶۵] د شیر و شکر ضریح (لګول شوی: ۱۳۳۸ لمریز کال کې)،[۶۶] د سیمین و زرین ضریح (لګول شوی: ۱۳۷۹ لمریز کال کې).[۶۷]

صندوقونه

د امام رضا(ع) د بقعې د صندوقونو تر ټولو زوړ تاريخ[یادونه ۲] شاوخوا ۵۰۰ هجري (د سلطان سنجر سلجوقي دورې) پورې اړه لري.[۶۸] دا صندوق هماغه دی چې د ابن بطوطه (وفات ۷۷۰ هجري) په سفرنامه کې بيان شوی دی:[۶۹] د لرګيو يو صندوق چې د سپينو زرو په تختو سره پوښل شوی دی.[۷۰]

د ځینو سرچینو له مخې، د د لومړي شاه عباس صفوي د واکمنۍ پر مهال، د امام رضا(ع) د مقبرې لپاره یوه صندوقچه(د ۱۰۱۱ هجري کال کې) جوړه شوه چې د عليرضا عباسي په خطاطۍ کې په سرو زرو لیکل شوې وه.[۷۱] د دې متن کې آیت الکرسي او د امام رضا(ع) خاص درود و.[۷۲] ویل کیږي چې دا صندوقچه په ۱۳۱۱ لمریز کال کې د خرابیدو له امله لرې کړې شوه او د هغې زرینې کتیبې د آستان قدس رضوي موزیم ته ولیږدول شوې.[۷۳]

مخامخ تاخ

په ځینو سرچینو کې، د عباسي صندوق د امام رضا(ع) د بقعې وروستۍ صندوق ګڼل کیږي[۷۴] او په نورو کې، د امام رضا(ع) په بقعه کې وروستۍ صندوق لرګین صندوق ګڼل کیږي.[۷۵] ویل کیږي چې په ۱۳۱۱ کال کې، د قبر لپاره د لیمو له شفاف مرمر څخه یو صندوق جوړ شو، چې له دننه څخه روښانه شوی و.[۷۶] ویل کیږي چې دا صندوق په ۱۳۷۹ کال کې د قبر ډبرې سره بدل کړی شو.[۷۷]

دروازې

هغه دروازې چې د امام رضا(ع) د حرم په مختلفو ځایونو کې نصب شوي دي عموما تاریخي او هنري ارزښت لرونکي ګڼل شوي دي.[۷۸] د امام رضا(ع) د حرم له دروازو څخه د بقعې دروازې، په شمول د مخکینۍ دروازې او د پښو اړخ ته دروازې، د زیارت له خورا ارزښتناکو دروازو څخه ګڼل شوي دي.[۷۹]

زرین محرابونه

سر اړخ ته لږیدلی د شیشو تاخچې

د ځینو سرچینو له مخې، د امام رضا(ع) د حرم د تاریخي محرابونو په منځ کې، په بقعه کې دوه د سرو زرو محرابونه دي، چې د اوومې پیړۍ (۶۱۲ هجري) کې کاشي کاري شوي دي.[۸۰] دا دوه محرابونه په مخامخ برخه (د مقبرې جنوب لویدیځ دیوال) او پښو اړخ ته برخه (د مقبرې جنوب ختیځ دیوال) کې موقعیت لري.[۸۱] د کتیبو له مخې، د پښو اړخ ته محراب د علي بن محمد بن ابي طاهر کاشي[۸۲] (یا محمد بن ابي طاهر کاشي)[۸۳] لخوا جوړ شوی دی او مخامخ محراب د محمد بن ابي طاهر کاشي په لاس د ابو زید نقاش په مرسته جوړ شوی دی.[۸۴] د ځینو سرچینو له مخې، په دې محرابونو په کتیبو باندې ځینې آیتونه لکه آمنَ الرسول آیت، د ولایت آیت، او د شهادت آیتونه نقش شوي دي.[۸۵] راپور ورکړل شوی چې دا دوه محرابونه د ۱۳۴۰ څخه تر ۱۳۴۴ پورې د بیارغونې په جریان کې د زیارت موزیم ته لیږدول شوي دي.[۸۶]

د زیوراتو تاخچې او د شیشې المارې

د ځینو سرچینو له مخې د زیوراتو تاخچې او د شیشې المارې، له چوکاټونه جوړې شوې د بقعې په څلورو دیوالونو کې لګولې شوي دي او په کې هغه قیمتي څیزونه په کې کیښودی شوي دي چې پاچاهانو او لویانو حرم ته ډالۍ کړي دي.[۸۷] د دې تاخچو او د شیشې المارو تاریخ په سمه توګه معلوم نه دی؛ خو تاخچې د ناصر الدین شاه په زمانې کې موجودې وې.[۸۸] په دې تاخچو او د شیشې المارو کې ګرانبیه څیزونه کیښودی شوي دي او ځینې په بیلا بیلو دورو کې[۸۹] بدل شوي دي؛[۹۰] د یو راپور له مخې له ۱۳۷۹ لمریز کال راهسې د امام رضا(ع) د حرم په بقعه کې اته تاخچې او څلور د شیشې المارې په ظاهره برابرې اندازه کې موجودې دي.[۹۱]

فوټ نوټ

  1. ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ۱۴۱۵ق، ج۲۰، ص۳۳۵.
  2. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۳؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۳.
  3. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۳.
  4. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۷-۲۸.
  5. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۸.
  6. ابن‌حمزه طوسی، الثاقب فی المناقب، ۱۴۱۲ق، ص۲۰۵-۲۰۶.
  7. ابن‌حمزه، الثاقب فی المناقب، ۱۴۱۲ق، ص۲۰۵-۲۰۶.
  8. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۴.
  9. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۷۱.
  10. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۰گ؛ عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۵۸.
  11. طبری، تاریخ الطبری، بیروت، ج۸، ص۵۶۸؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۷۱.
  12. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۱.
  13. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۲.
  14. ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۱۳۸۵ق، ج۹، ص۴۰۱.
  15. وګور‎ئ‎‎‎: ملا جلال‌الدین منجم، تاریخ عباسی، ۱۳۶۶ش، ص۲۱۸.
  16. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۹-۴۲۰.
  17. د دې پرمختګ په اړه د بشپړ راپور لپاره، وګورئ: شهرستانی، «توسعه حرم مطهر»، ص۱۱۵-۱۲۰.
  18. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۲۱.
  19. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۸۲.
  20. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۸۸-۸۹؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۲۰.
  21. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۲۳.
  22. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۳؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۳.
  23. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۳.
  24. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۳.
  25. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۷۰.
  26. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۴.
  27. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۹؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۴.
  28. برای جزئیات سایر کتیبه‌ها نگاه کنید: مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۴-۷۲.
  29. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۷۱.
  30. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۰۶.
  31. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۱۰۱-۱۰۲.
  32. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۷۱-۷۲.
  33. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۵۷؛ مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۱۰۲؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۰۸.
  34. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۵۷؛ مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۱۰۲-۱۰۳؛ لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۰.
  35. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۵۶؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۷۴.
  36. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۱۷.
  37. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۵۷؛ مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۱۰۲-۱۰۳.
  38. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۸۲.
  39. لباف خانیکی، «گنبد و بقعه مطهر»، ص۴۲۱؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۷۵-۷۶.
  40. عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۶۱.
  41. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۸۶-۸۷.
  42. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۸۷-۸۸.
  43. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۶۳؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  44. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  45. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  46. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  47. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  48. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۵۵.
  49. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۹-۶۴.
  50. امام، مشهد طوس، ۱۳۴۸ش، ص۴۳۴؛ احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۳۳؛ عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۶۴.
  51. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۰.
  52. امام، مشهد طوس، ۱۳۴۸ش، ص۴۳۴-۴۳۵.
  53. افشار، یادگارهای یزد، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۹۱۸-۹۲۴.
  54. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۸۱.
  55. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، ۱۳۹۵ش، ص۸۲.
  56. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۰؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۲.
  57. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۱.
  58. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۲.
  59. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۲.
  60. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۲.
  61. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۸.
  62. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳.
  63. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳.
  64. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳-۱۵.
  65. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۵-۱۸.
  66. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۸-۲۲؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۹۱-۹۲.
  67. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۲۲-۲۴؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۹۲-۹۵.
  68. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۸۴؛ احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۳۶؛ عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۶۵؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۳.
  69. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۴-۸۵.
  70. ابن‌بطوطه، رحلة ابن‌بطوطه، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۵۵.
  71. نعمتی، «کتیبه‌های زرین علیرضا عباسی»، ص۳۴۰.
  72. نعمتی، «کتیبه‌های زرین علیرضا عباسی»، ص۳۴۱-۳۴۴.
  73. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۳۶-۳۹.
  74. موسوی‌پناه، حرم در واژه‌ها، ۱۳۹۱ش، ص۳۲.
  75. عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۶۵.
  76. احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۳۸؛ عطاردی، تاریخ آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۶۶-۶۸؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۵-۸۶.
  77. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۸۶.
  78. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۴۳.
  79. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۴۳.
  80. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۴۱؛ میشدار، «محراب پایین‌ پا»، ص۴۳۸؛ لباف خانیکی، «محراب پیش‌رو»، ۴۴۰.
  81. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۷۶.
  82. میشدار، «محراب پایین‌پا»، ص۴۳۸.
  83. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۴۶؛ عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۵۶.
  84. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۴۱؛ میشدار، «محراب پایین‌پا»، ص۴۴۰.
  85. مؤتمن،‌ راهنما،‌ ۱۳۴۸ش، ص۷۶.
  86. سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۴۱.
  87. اخوان مهدوی، «خوانچه‌های جواهرات»، ص۳۹۲؛ سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳۲.
  88. اخوان مهدوی، «خوانچه‌های جواهرات»، ص۳۹۲؛ سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳۲.
  89. په دی هکله کې د لازیات معلومات لپاره وګورئ: احتشام کاویانیان، شمس الشموس، ۱۳۵۴ش، ص۶۳-۷۰.
  90. اخوان مهدوی، «خوانچه‌های جواهرات»، ص۳۹۲-۳۹۳.
  91. اخوان مهدوی، «خوانچه‌های جواهرات»، ص۳۹۳؛ سوهانیان حقیقی، نفایس حرم رضوی، ۱۴۰۱ش، ص۱۳۵.

سرچينې

  • ابن‌اثیر، علی بن محمد، الكامل فی التاريخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق.
  • ابن‌بطوطه، محمد بن عبدالله طنجی، رحلة ابن‌بطوطة (تحفه النظار فی غرائب الامصار و عجائب الاسفار)، تحقیق عبدالهادی التازی، رباط (مراکش)، أکاديمية المملکة المغربیة، ۱۴۱۷ق.
  • ابن‌حمزه طوسی، عبدالله بن حمزه، الثاقب فی المناقب، تحقیق نبیل رضا العلوان، قم، انتشارات انصاریان، ۱۴۱۲ق.
  • ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۱۵ق.
  • احتشام کاویانیان، محمد، شمس الشموس یا انیس النفوس (تاریخ آستان قدس)، مشهد، بی‌نا، ۱۳۵۴ش.
  • اخوان مهدوی، علی، «خوانچه‌های جواهرات»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۱: آ-س)، مشهد: بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۳ش.
  • حسینی، سید حسن، «درهای حرم»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۱: آ-س)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۳ش.
  • دلیر، ابوالقاسم، «در دوروی پایین‌ پای مبارک»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۱: آ-س)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۳ش.
  • دلیر، ابوالقاسم، «در دوروی پیش‌ روی مبارک»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۱: آ-س)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۳ش.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری (تاریخ الامم و الملوک)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، بی‌نا، بی‌تا.
  • عالم‌زاده، بزرگ، حرم رضوی به روایت تاریخ، مشهد، به‌نشر (انتشارات آستان قدس رضوی)، ۱۳۹۵ش.
  • عطاردی، عزیزالله، تاریخ آستان قدس رضوی، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشارات عطارد، ۱۳۷۱ش.
  • لباف خانیکی، رجبعلی، «گنبد و بقعه مطهر»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۲: ش-ی)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۹ش.
  • لباف خانیکی، رجبعلی، «محراب پیش‌رو»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۲: ش-ی)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۹ش.
  • مؤتمن، علی، راهنما یا تاریخ آستان قدس رضوی، تهران، بی‌نا، ۱۳۴۸ش.
  • مفید، محمد بن محمد، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، قم، المؤتمر العالمی لالفية الشيخ المفيد، ۱۴۱۳ق.
  • ملا جلال‌الدین منجم، تاریخ عباسی یا روزنامه ملاجلال، تحقیق سیف الله وحیدنیا، تهران، انتشارات وحید، ۱۳۶۶ش.
  • موسوی‌پناه، سید ابراهیم، حرم در واژه‌ها (واژه‌شناسی حرم مطهر امام رضا)، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۹۱ش.
  • میشدار، ابراهیم، «محراب پایین‌ پا»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۲: ش-ی)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۹ش.
  • نعمتی، بهزاد، «کتیبه‌های زرین علیرضا عباسی»، در دائرة المعارف آستان قدس رضوی (ج۲: ش-ی)، مشهد، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ۱۳۹۹ش.