منځپانگې ته ورتلل

مسوده:یوم الفصل

د wikishia لخوا

یَوْمُ الْفَصْل د بېلتون یا پرېکړې د ورځې په معنا دی او په قرآن کریم کې د قیامت د ورځې له نومونو څخه یو نوم دی.[۱] مفسرینو دغه نوم د حق او باطل د بېلتون او د انسانانو د عقایدو او اعمالو پر بنسټ د هغوی د توپیر او جلاوالي په معنا د قیامت په ورځ ګڼلی دی.[۲] دغه اصطلاح د قرآن کریم په بېلابېلو آیتونو کې د منکرانو او تکذیب‌کوونکو د ګواښلو په تړاو کارول شوې ده.[۳] همدارنګه، په ځینو آیتونو کې «یوم الفصل» د انسانانو د راټولېدو[۴] اود وروستۍ پرېکړې د ورځې په توګه معرفي شوې ده؛ هغه ورځ چې په هغې کې هېڅوک د بل چا مرسته نه شي کولای، مګر هغه کسان چې د الهي رحمت تر سیوري لاندې راشي.[۵]

علامه طباطبایي د حج سورې د ۱۷م آیت په استناد، یوم الفصل د حق او باطل او نېکانو او بدکارانو ترمنځ د وروستي بېلتون ورځ ګڼلې ده او د «وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ»[۶] په څېر آیتونه یې د دې تفسیر د تأییدوونکي په توګه معرفي کړي دي.[۷] علامه مجلسي هم دغه ورځ د الهي پرېکړې او د انسانانو د عملونو د ثواب او سزا وخت بللی دی.[۸] په تفسیر نمونه کتاب کې هم یوم الفصل د پرېکړې د ورځې په توګه تفسیر شوی، چې په هغې کې د انسانانو د اعمالو حقیقت څرګندېږي.[۹]

مرتضی مطهري دغه مفهوم په دوو ډوله بېلتونونو تفسیر کړی دی: له بدن څخه د روح بېلېدل او د انسانانو د باطني ځانګړتیاوو او اخلاقي صفاتو پر بنسټ د هغوی جلا کېدل. د هغه په اند، انسانان په دنیا کې د ظاهري اړیکو له مخې د یو بل ترڅنګ ژوند کوي، خو د قیامت په ورځ به د خپلو دروني حقیقتونو او اعمالو پر بنسټ په ډلو ووېشل شي.[۱۰]

فوټ نوټ

  1. ↑ صافات سوره، ۲۱ آیت.
  2. ↑ قرشي بنابي، قاموس قرآن، ټوک۵، مخ۱۸۰.
  3. ↑ وګورئ: صافات سوره، ۲۱ آیت؛ مرسلات سوره، ۳۸ آیت.
  4. ↑ نبا سوره، ۱۷ آیت.
  5. ↑ دخان سوره، ۴۰ آیت.
  6. ↑ یس سوره، ۵۰ آیت.
  7. ↑ طباطبایي،‌ المیزان،‌ ټوک۱۷،‌ مخ۱۳۰.
  8. ↑ مجلسي، بحارالانوار، ټوک۲۴، مخ۲۰۵.
  9. ↑ مکارم شیرازي،‌ تفسیر نمونه، ټوک۱۹، مخ۳۲.
  10. ↑ مطهري،‌ مجموعه آثار، ټوک۲۸، مخ۲۸۳.

سرچينې

  • قرآن کریم.
  • قرشي بنابي، علي‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ل.
  • مطهري، مرتضی، مجموعه آثار استاد شهید مرتضی مطهري، تهران، د صدرا خپرندوی، ۱۳۸۹ل.
  • طباطبایي، سید محمد حسین، المیزان في تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات، ۱۳۹۰ق.
  • مجلسي، محمد باقر، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء، دویم چاپ، ۱۴۰۳ق.
  • مکارم شیرازي، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۵۴–۱۳۸۷ل.