مسوده:د یوسف سوره ۹۷ آیت
 | |
| د آیت ځانګړتیا | |
|---|---|
| په سورت کې موقعیت | یوسف سوره |
| د آیت شمېر | ۹۷ |
| جزء | ۱۳ |
| د منځپانګې معلومات | |
| د نزول ځای | مکه |
| موضوع | اعتقادي |
| په اړه | د یوسف د وروڼو د یعقوب غوښتنه چی له خدای څخه د دوی لپاره بخښنه وغواړي |
| نور | توسل او شفاعت |
| اړونده آیتونه | د نساء سوره ۶۴ آیت، د مائده سوره ۳۵ آیت، د توبه سوره ۱۱۴ آیت |
د یوسف سورت ۹۷ آیت د یوسف د وروڼو له خپل پلار یعقوب څخه بخښنې غوښتلو ته اشاره کوي چې له هغه غواړي چې د هغوي د بخښنې لپاره خدای ته شفاعت وکړي.
شیعه عالمان دا آیت د اولیاء کرامو سره د توسل کولو او د هغوی د شفاعت غوښتلو د مشروعیت د ثابتولو لپاره نقلوي. همدارنګ دا آیت د وهابیانو د دې دعوې د ردولو لپاره هم کارول کیږي چې هغوي دا عملونه شرک ګڼي، په دې دلیل چې که دا عملونه شرک وای، نو پیغمبر به د خپلو زامنو غوښتې سره موافقه نه کوله.
پيژندګلو
د یوسف سورت ۹۷ آیت د یعقوب د زامنو له خپل پلار څخه دې غوښتې ته اشاره کوي چې له خدایه د هغوي د ګناهونو لپاره بخښنه غواړي.[۱] دا آیت په عقیدتي مسئلو لکه توسل کول او د شفاعت غوښتل، مشروعیت کې کارول شوی دی.[۲] د دې آیت او شفاعت په اړه د فرقو په کتابونو کې روایتونه هم راغلي دي.[۳]
قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ
﴿هغوی وویل: ای زموږ پلاره! زموږ د ګناهونو بخښنه وغواړه، بیشکه چې موږ خطاکار وو.﴾
یوسف سوره، ۹۷ آیت
دا آیت د یوسف سورت له وروستیو آیتونو څخه دی او د یوسف کیسې پورې اړوندو آیتونو کې راځي. د دې آیتونو له مخې، وروسته له هغه چې د یوسف وروڼو ځانونه مجرم وموندل (د یوسف په وړاندې دسیسه کول، دروغ ویل او خپل پلار ته زیان رسول)،[۴] دوي خپل پلار له خدای څخه د بخښنې غوښتلو لپاره د منځګړي په توګه وټاکه.[۵] په بل آیت کې، حضرت یعقوب، خپلو اولادونو ته د خدای د بخښښ په یادوولو سره، دوي ته یې ژمنه ورکړې چې هغه به د دوي لپاره له خدای بخښنه وغواړي.[۶] د مفسرینو په وینا، د یوسف وروڼو د خدای په نږد حضرت یعقوب د خپل شفاعت کونکي په توګه غوره کړ ځکه چې دوی ډاډه وو چې د پیغمبر دعا به قبوله شي او د دوي د پلار دعا چې د نبوت مقام هم لري، به دوي ته ګټه ورکړي.[۷]
د توسل او شفاعت د مشروعیت لپاره آیت سره استناد کول
د یوسف سورت ۹۷ آیت یو له هغو آیتونو څخه دی چې له هغې څخه د توسل مشروعیت او د شفاعت جواز استنباط شوی دی.[۸] دا استدلال شوی چې د یوسف وروڼو هغه پیغمبر، چې د دوي په منځ کې و، د خدای څخه د بخښنې غوښتلو لپاره د منځګړي په توګه وټاکه، او حضرت یعقوب دا غوښتنه رد نه کړه، بلکې د دوي لپاره يې د بخښنې غوښتلو ژمنه وکړه.[۹] دا عمل ښیي چې د شفاعت غوښتل او د افرادو سره شفاعت کول د توحید سره په ټکر کې نه دي.[۱۰]
د شیعه عالمانو په وینا، دا آیت د ابن تیمیه او وهابیت نظر، چې توسل او شفاعت غوښتل شرک ګڼي،[۱۱] ردوي؛[۱۲] ځکه چې دوي د الهي اولیاء سره د دوي له ژوند وروسته توسل کول جایز نه ګڼي،[۱۳] خو دا آیت، پرته له کوم شرط څخه د دې عمل مشروعیت ثابتوي.[۱۴]
فوټ نوټ
- ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ټوک۵، مخ۴۰۳؛، طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ټوک۱۱، مخ ۲۴۵؛ بیضاوی، أنوار التنزیل، ۱۴۱۸ق، ټوک۳، مخ۱۷۶؛ طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ټوک۱۳، مخ۴۲.
- ↑ د مثال په توګه وګورئ: سبحاني، بحوث فی الملل و النحل، قم، ټوک۴، مخ۳۷۴؛ مکارم شیرازی، شیعه پاسخ میگوید(شیعه ځواب ورکوي)، ۱۳۸۶ش، مخ۹۳.
- ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱۳۶۳ش، ټوک۱، مخ۳۵۶؛، مکارم شیرازی، آیات الولایة فی القرآن، ۱۳۸۳ش، مخ۲۰۳-۲۰۵.
- ↑ شیخ طوسی، التبیان، بیروت، ټوک۶، مخ۱۹۵؛ حقی بروسوی، تفسیر روح البیان، بیروت، ټوک۴، مخ۳۱۸؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ټوک۱۰، مخ۷۱.
- ↑ مغنیه، تفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ټوک۴، مخ۳۵۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ټوک۱۰، مخ۷۱.
- ↑ حسینی شیرازی، تقریب القرآن، ۱۴۲۴ق، ټوک۳، مخ۴۲.
- ↑ سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، قم، ټوک۴، مخ۳۷۴؛ مکارم شیرازی، شیعه پاسخ میگوید (شیعه ځواب ورکوي)، ۱۳۸۶ش، مخ۹۳؛ مکارم شیرازی، الأمثل، ۱۴۲۱ق، ټوک۱۹، مخ۹۸.
- ↑ مکارم شیرازی، آیات الولایة فی القرآن، ۱۳۸۳ش، مخ۲۰۱؛ حسینی نسب، شیعه پاسخ میدهد(شیعه ځواب ورکوي)، ۱۳۸۶ش، مخ۱۴۵؛ حسینی اوسطی، دوازده گفتار درباره حضرت مهدی(ع)(د امام مهدي(عج) په اړه دولس خبرې)، ۱۳۸۶ش، مخ۱۲۳-۱۲۴.
- ↑ مکارم شیرازی، آیات الولایة فی القرآن، ۱۳۸۳ش، مخ۲۰۱-۲۰۵.
- ↑ د مثال په توګه وګورئ: ابنتیمیه، مجموع الفتاوی، ۱۴۱۶ق، ټوک۱، مخ۱۵۹؛ ابنتیمیه، مجموعة الرسائل و المسائل، لجنة التراث العربی، ټوک۱، مخ۲۲-۲۳؛ابنعبدالوهاب، الرسائل الشخصیة، جامعة الإمام محمد بن سعود، مخ۱۵۴؛ منجد، موقع الإسلام سؤال و جواب، ۱۴۳۰ق، ټوک۱، مخ۹۳۸.
- ↑ سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، قم، ټوک۴، مخ۳۷۴؛ مکارم شیرازی، الأمثل، ۱۴۲۱ق، ټوک۷، مخ۳۰۱.
- ↑ ابنتیمیه، مجموعة الرسائل و المسائل، لجنة التراث العربی، ټوک۱، مخ۲۲-۲۳.
- ↑ وګورئ: مکارم شیرازی، آیات الولایة فی القرآن، ۱۳۸۳ش، مخ۲۰۱-۲۰۵.
سرچينې
- ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم، مجموع الفتاوی، مدینه، مجمع الملک فهد لطباعة المصحف الشریف، ۱۴۱۶ق.
- ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم، مجموعة الرسائل والمسائل، بې ځایه، لجنة التراث العربی، بې نېټې.
- ابنعبدالوهاب، محمد، الرسائل الشخصیة، ریاض، جامعة الإمام محمد بن سعود، بې نېټې.
- بیضاوی، عبدالله بن عمر، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، بیروت،دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۱۸ق.
- جمعی از نویسندگان، فی رحاب أهل البیت(ع)، قم، المجمع العالمی لأهل البیت(ع)، دوهم چاپ، ۱۴۲۶ق.
- حسین اوسطی، دوازده گفتار درباره حضرت مهدی(ع)(د امام مهدي(عج) په اړه دولس خبرې)، تهران، د مشعر خپرونه، ۱۳۸۶ش.
- حسینی شیرازی، سید محمد، تقریب القرآن إلی الأذهان، بیروت، دارالعلوم، ۱۴۲۴ق.
- حسینی نسب، سید رضا، شیعه پاسخ میدهد(شیعه ځواب ورکوي)، تهران، د مشعر خپرونه، نولسمه چاپ، ۱۳۸۶ش.
- حقی بروسوی، اسماعیل، تفسیر روح البیان، بیروت، دارالفکر، بې نېټې.
- سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، قم، مؤسسة النشر الإسلامی، بې نېټې.
- شیخ طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت،دار إحیاء التراث العربی، بې نېټې.
- طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، دوهم چاپ، ۱۳۹۰ق.
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، درهم چاپ، ۱۳۷۲ش.
- طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دارالمعرفة، ۱۴۱۲ق.
- قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، قم، دارالکتاب، دریم چاپ، ۱۳۶۳ش.
- مغنیه، محمدجواد، التفسیر الکاشف، قم، دارالکتاب الإسلامی، ۱۴۲۴ق.
- مکارم شیرازی، شیعه پاسخ میگوید (شیعه ځواب ورکوي)، قم، د امام علی بن ابیطالب مدرسه، اووم چاپ، ۱۳۸۶ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، آیات الولایة فی القرآن، قم، مدرسة الإمام علی بن أبیطالب(ع)، ۱۳۸۳ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، الأمثل فی تفسیر کتاب الله المنزل، قم، د امام علی بن ابیطالب مدرسه، ۱۴۲۱ق.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الإسلامیة، لسم چاپ، ۱۳۷۱ش.