د ساوه جهیل

د ساوې جهيل، يو جهيل (ډنډ) دی چې ساوه ښار ته نږدې پروت و. د روايتونو له مخې د پېغمبر(ص) د زوکړې په شپه د دې جهيل وچېدل د اِرهاصاتو له پېښو شمېرل شوی دی (ارهاصات هغه غير عادي پېښې دي چې د پېغمبرانو د بعثت نه وړاندې رامنځته کېږي).

د تاريخي راپورونو له مخې، د پیغمبر(ص) د زوکړې په شپه د ساوې جهيل وچ شو.^[۱] دا پېښه د کسری د ماڼۍ د لړزېدلو او د فارس د اورتون د مړ کېدلو په شان د هغو خارق‌العاده پېښو څخه شمېرل کیږي چې د پېغمبرانو له بعثته مخکې پېښېیږي. دا ډول پېښې د دې لپاره بلل شوي چې له بعثت وړاندې د خلکو ذهنونه بيدار او د نبوت د قبلولو لپاره تيار کړي.^[۲] ځينې نور بيا د جهيل وچېدل د سیمې د خلکو د خرافاتي باور د له منځه وړلو نښه ګڼي. د دې خرافاتو له مخې به خلکو هر کال يو کس په جهيل کې قرباني کاوه چې له سېلابه وژغورل شي.^[۳] خو ځينو تاريخ‌پوهانو لکه محمد حسين رجبي دواني د دې روايت په صحت کې شک څرګند کړی دی. د دوی په اند داسې پېښه له دې خبرې سره چې پېغمبر د رحمت بېلګه ده اړخ نه لګوي.^[۴]

ځينې څېړونکي بيا د قم په شمال کې پروت حوض سلطان جهيل د همدې جهيل پاتې شوونې ګڼي.^[۵]

اړونده څېړنې

فوټ نوټ

↑ مقریزی، امتاع الاسماع، ۱۴۲۰ق، ج۴، ص۶۰؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۶۸؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۸؛ بیهقی، دلائل النبوه، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۲۷؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۲، ص۱۶۶.
↑ سبحانی، فروغ ابدیت، ۱۳۸۵ش، ص۱۴۷؛ رسولی محلاتی، درس‌هایی از تاریخ تحلیلی اسلام، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۴۵–۱۴۶.
↑ تبریزی، فرهنگ فارسی برهان قاطع، ۱۳۸۰ش، ص۴۸۴.
↑ «نقد خرافات مشهور درباره میلاد پیامبر(ص) از زبان رجبی‌ دوانی»، سایت فرهنگ امروز.
↑ هدین، کویرهای ایران، ۱۳۵۵ش، ص۵۵۱؛ سیرو، کاروانسراهای ایران و ساختمان‌های کوچک میان راه‌ها، تهران، ص۲۴۹.

سرچينې

ابن‌کثیر دمشقي، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷هـ ق / ۱۹۸۶م.
بیهقي، احمد بن حسین، دلائل النبوة و معرفة أحوال صاحب الشریعة، تحقیق او تعلیق: عبدالمعطي قلعجي، بیروت، دارالکتب العلمیة، ۱۴۰۵هـ ق / ۱۹۸۵م.
تبریزي، محمدحسین بن خلف، برهان قاطع (فارسي فرهنګ)، تهران، نشر نیما، ۱۳۸۰هـ ش.
رسولي محلاتي، سید هاشم، درس‌هایی از تاریخ تحلیلی اسلام (د اسلام د تحلیلي تاریخ درسونه)، قم، پاسدار اسلام، ۱۳۷۱هـ ش.
سبحاني، جعفر، فروغ ابدیت (د ابديت رڼا)، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۵هـ ش.
سیرو، ماکسیم، کاروانسراهای ایران و ساختمان‌های کوچک میان راه‌ها (د ایران کاروانسرایونه او د لارو په منځ کې کوچنۍ ودانۍ)، ژباړه: عیسی بهنام، تهران، بې‌نېټې.
طبري، محمد بن جریر، تاریخ الامم او الملوک، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۹۶۷م / ۱۳۸۷هـ ق.
مقریزي، احمد بن علي، امتاع الاسماع بما للنبي من الاحوال او الاموال او اولاد او متاع، تحقیق: محمد عبدالحمید نمیسي، بیروت، دارالکتب العلمیة، ۱۴۲۰هـ ق / ۱۹۹۹م.
هدین، اسون اندرس، کویرهای ایران (د ایران دښتې)، ژباړه: پرویز رجبی، تهران، ۱۳۵۵هـ ش.
یعقوبي، احمد بن ابي‌یعقوب، تاریخ الیعقوبي، بیروت، دار صادر، بې‌نېټې.
«نقد خرافات مشهور درباره میلاد پیامبر(ص) از زبان رجبی‌ دوانی» (د پېغمبر(ص) د زېږون په اړه د مشهورو خرافاتو نقد د رجبی دواني له خولې)، د «فرهنگ امروز» وېب‌سایټ، د خپرېدو نېټه: ۳۰ مرغومی ۱۳۹۲هـ ش، د کتنې نېټه: ۱۹ وږي ۱۴۰۴هـ ش.

[1] مقریزی، امتاع الاسماع، ۱۴۲۰ق، ج۴، ص۶۰؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۶۸؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۸؛ بیهقی، دلائل النبوه، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۲۷؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۲، ص۱۶۶.

[2] سبحانی، فروغ ابدیت، ۱۳۸۵ش، ص۱۴۷؛ رسولی محلاتی، درس‌هایی از تاریخ تحلیلی اسلام، ۱۳۷۱ش، ج۱، ص۱۴۵–۱۴۶.

[3] تبریزی، فرهنگ فارسی برهان قاطع، ۱۳۸۰ش، ص۴۸۴.

[4] «نقد خرافات مشهور درباره میلاد پیامبر(ص) از زبان رجبی‌ دوانی»، سایت فرهنگ امروز.

[5] هدین، کویرهای ایران، ۱۳۵۵ش، ص۵۵۱؛ سیرو، کاروانسراهای ایران و ساختمان‌های کوچک میان راه‌ها، تهران، ص۲۴۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]