منځپانگې ته ورتلل

روضة النبي

د wikishia لخوا

رَوْضَةُ النَّبي، روضهٔ مُطَهّره او روضهٔ شَریفه په نبوي جومات کې د منبر او نبوي حجرې ترمنځ هغه برخه ده چې رسول الله(ص) د جنت له باغونو څخه بللې ده. زیارت کوونکي په دې ځای کې عبادت کوي او د دې ځای د عبادت د اهمیت له امله، تل په کې ګڼه ګوڼه وي او روضې ته ننوتل په نوبتي ډول ترسره کیږي.

د روضة النبي موقعیت د مسجد النبي په جنوبی برخه کی

روضة النبي د منبر او نبوي حجرې ترمنځ موقعیت لري او محراب، چې د رسول الله(ص) د لمانځه ځای و، هم په دې کې شامل دی. روضه د نبوي مسجد په سویل ختیځ کې پرته ده او د هغې محدوده له ختیځ څخه د رسول الله(ص) کور، له سویل څخه د رسول الله(ص) د زمانې د مسجد دیوال او له لویدیځ څخه منبر ته رسېږي. د شیعه عالمانو زیاتره په دې باور دي چې حضرت فاطمه(س) په روضه کې خاورو ته سپارل شوې ده. همدارنګه د رسول الله(ص) منبر، چې پرې یې خطبې ویلې، او د نبوي مسجد یو شمېر ستنې هم په روضه کې دي.

د رسول الله(ص) محراب چې په روضه شریفه کې موقعیت لري.[۱]

د روضة النبي اهمیت

روضة النبي د نبوي مسجد یوه برخه ده.[۲] دا ځای د منبر او د رسول الله(ص) د کور ترمنځ موقعیت لري او د یو روایت له مخې، رسول الله(ص) دا د «روضةٌ من ریاض الجنة؛ د جنت د باغونو یو باغ» په توګه بیان کړی دی.[۳] په شیعه روایاتو کې سپارښتنه شوې چې د حضرت فاطمې(س) زیارت له روضة النبي څخه وشي.[۴] اهل سنت هم په دې ځای کې د مستحبي لمانځه کول د نبوي مسجد د نورو ځایونو په پرتله زیات فضیلت لرونکي بولي.[۵]

روضة النبي د «روضه مطهره» او «روضه شریفه» په نومونو هم پېژندل کیږي.[۶] د دې اوږدوالی ۲۲ متره، عرض یې ۱۵ متره[۷] او ټول مساحت یې شاوخوا ۳۳۰ مربع متره دی.[۸] ډېر زیارت کوونکي په دې ځای کې لمانځه کولو ته لیوال دي.[۹] له همدې امله د نبوي مسجد مسؤلینو روضې ته د تلو لپاره محدودیتونه وضع کړي دي. د بېلګې په توګه، خلک باید په انفرادي یا ډله ایزه توګه روضې ته د تلو لپاره نوم لیکنه وکړي او په ټاکل شوو ساعتونو کې روضې ته ننوځي. د سعودي عربستان د شمېرو له مخې، په ۲۰۲۴ ز کال کې له لسو میلیونو زیات زیارت کوونکو روضه شریفې ته د ننوتلو توفیق موندلی دی. [۱۰]

د روضة النبي په اړه د رسول الله(ص) د حدیث تفسیر

عالمان د رسول الله(ص) د دې روایت په تفسیر کې چې «روضة النبي د جنت د باغونو یو باغ دی» بېلابېل نظرونه لري؛[۱۱] له جملې یې:

  • په دې ځای کې عبادت کول جنت ته د ننوتلو او د جنت د باغونو د ترلاسه کولو لامل کیږي.[۱۲]
  • د رسول الله(ص) موخه د دې ظاهري معنا ده؛[۱۳] یعنې د منبر او د رسول الله(ص) د کور ترمنځ ځمکه، په ریښتیا هم، د جنت یوه ټوټه ده او په آخرت کې به ورته انتقال شي.[۱۴]
د سپیڅلې روضه چت

محدوده

روضة النبي د مسجد په سویل ختیځ اړخ او د قبلې په مخ کې پرته ده.[۱۵] رسول الله(ص) د روضه شریفې محدوده د خپل کور په ختیځ کې او د خپل منبر په لویدیځ کې ټاکلې ده.[۱۶] په سویل کې هم د رسول الله(ص) د زمانې د مسجد دیوال، چې د رسول الله(ص) محراب پکې دی، د روضه شریفې پوله ده.[۱۷] شیعیان په دې باور دي چې روضه په شمالي اړخ کې تر څلورمې ستنې پورې، چې د محراب څخه یوه ستنه زیاته ده، غځېدلې ده، په داسې حال کې چې اهل سنت یوه ستنه کمه یادوي.[۱۸]

د رسول الله(ص) د ضریح داخلي نقشه، نقشه ښیي چې د رسول الله(ص) له حجرې څخه د ضریح تر لویدیځ دیوال پورې د روضه شریفې برخه ده.

د رسول الله(ص) ضریح

د مسجد د ترمیم او بیارغاونې وروسته، د روضې یوه برخه د رسول الله(ص) په ضریح کې شامله شوه او د زیارت کوونکو لپاره د لاسرسۍ وړ نه ده.[۱۹] اموي خلیفه ولید بن عبدالملک، (حکومت: ۸۶ق-۹۶ق)، د رسول الله(ص) د حجرې په شاوخوا کې دیوالونه جوړ کړل چې له کعبې سره د ورته والي د مخنیوي لپاره پنځه اړخیزه وو.[۲۰] په دې پراختیا کې، د رسول الله(ص) کور د نبوي مسجد په دننه کې شامل شو.[۲۱] مورخ رسول جعفریان لیکلي چې په ۶۶۸ق کال کې، بیبرس د دې پنځه ګوټیز په شاوخوا د ضریح په شکل مشبک دیوال جوړ کړ، چې له امله یې د حضرت فاطمې(س) کور او د روضه شریفې یوه برخه په دې ضریح کې شامله شوه.[۲۲]

همدا وګورئ: نبوي حجره

د حضرت فاطمې زهرا(س) قبر

د رسول الله(ص) منبر چې په روضه شریفه کې دی

د حضرت فاطمه(س) د دفن د ځای په اړه بحث (اختلاف) دی: شیخ مفید په خپل کتاب «المقنعه» کې وايي چې فاطمه(س) په روضة النبي کې خاورو ته سپارل شوې ده.[۲۳] د شیعه محدث شیخ طوسي په وینا، د شیعه عالمانو زیاتره دا عقیده لري.[۲۴] د شپږمې قمري پېړۍ مفسر او متکلم امین‌الاسلام طبرسي[۲۵] او د شپږمې قمري پېړۍ مفسر او محدث ابن شهرآشوب،[۲۶] وايي دا احتمال هم شته چې فاطمه(س) په خپل کور کې خاورو ته سپارل شوې وي. شیخ طوسي دا دواړه احتمالات په یو اندازه قوي بللي دي.[۲۷] علامه مجلسي ویلي چې دا دواړه احتمالات د یوځای کیدو وړ دي؛ ځکه د هغه په باور، روضه کې د فاطمې(س) کور هم شامل دی.[۲۸]

د رسول الله(ص) محراب او د روضې دننه ستنې

د رسول الله(ص) د زمانې په نبوي مسجد کې د روضې دننه یو شمېر ستنې موجودې وې چې هره یوه یې نوم[۲۹] او خاصه تاریخي واقعه لري.[۳۰] دا ستنې د رسول الله(ص) په وخت کې د کجورې له تنو وې. په بیارغاونه کې، په هماغه ځایونو کې د ډبرو ستنې جوړې شوې.[۳۱] یو له هغو ځایونو څخه چې په روضه شریفه کې دی، د رسول الله(ص) محراب دی.[۳۲] محراب د رسول الله(ص) منبر ته نزدې دی[۳۳] او حضرت محمد(ص) هلته لمونځ کاوه او اصحاب به یې اقتدا کوله.[۳۴] دا محراب د رسول الله(ص) په وخت کې، د اوسني محرابونو په څېر، ډډ نه و؛ بلکې د دیوال په شکل و او وروسته د ولید بن عبدالملک په وخت کې د اوسني محرابونو په شکل بدل شو.[۳۵]

همدارنګه وګورئ: د رسول الله(ص) منبر او د مسجد النبي ستنې

فوټ نوټ

  1. خلیلی،‌ موسوعة العتبات المقدسة، ۱۹۸۷م، ټوک۳، مخ۳۲۸.
  2. «الروضة الشریفة»، المدینه.
  3. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ټوک۴، مخ۵۵۳.
  4. شهید اول، المزار، ۱۴۱۰ق، مخ۲۰.
  5. «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  6. جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ټوک۱، مخ۲۱۵.
  7. «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  8. «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  9. الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف، ۱۹۹۶م، مخ۶۷.
  10. «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشوون المسجد الحرام و المسجد النبوی.
  11. «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  12. مجلسی، ملاذ الأخیار، ۱۴۰۶ق، ټوک۹، مخ۲۰.
  13. مجلسی، ملاذ الأخیار، ۱۴۰۶ق، ټوک۹، مخ۲۰.
  14. «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  15. جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ټوک۱، مخ۲۱۵.
  16. کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ټوک۴، مخ۵۵۳.
  17. «الروضة الشریفة»، اسلام ویب.
  18. جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، ټوک۱، مخ۲۱۷.
  19. الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف، ۱۹۹۶م، مخ۶۶.
  20. الأنصاری، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، ۱۹۹۶م، مخ۶۳.
  21. ابن‌کثیر دمشقی‏، البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ټوک۹، مخ۷۵.
  22. جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ۱۳۸۷ش، مخ۲۴۳.
  23. شیخ مفید، المقنعة، ۱۴۱۳ق، مخ۴۵۹.
  24. شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ټوک۲، مخ۷۱۱.
  25. طبرسی، تاج الموالید، ۱۴۲۲ق، مخ۸۰.
  26. ابن شهر آشوب، مناقب، ۱۳۷۹ش، ټوک۳، مخ۳۶۵.
  27. شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ټوک۶، مخ۹.
  28. مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ټوک۹۷، مخ۱۹۳.
  29. «أساطین المسجد النبوی من شواهد السیرة النبویة»، وکالة الأنباء السعودیة.
  30. «ما هی "الأساطین" التی ارتبطت بتاریخ المسجد النبوی»، العربیه.
  31. القرشی، «ما هی "الأساطین" التی ارتبطت بتاریخ المسجد النبوی»، العربیه.
  32. خلیلی،‌ موسوعة العتبات المقدسة، ۱۹۸۷م، ټوک۳، مخ۳۲۸.
  33. «ماذا تعرف عن المحراب النبوی بالروضة الشریفة؟»، العربیه.
  34. صبری باشا، موسوعة مرآة الحرمين الشريفين وجزيرة العرب ۲۰۰۴م، ټوک۳، مخ۳۶.
  35. جمعی از نویسندگان، مفاهیم اسلامیه، ټوک۱، مخ ۲۷۳.

سرچينې

  • ابن کثیر دمشقی، اسماعيل بن عمر، البدایة و النهایة، بيروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
  • «أساطین المسجد النبوی من شواهد السیرة النبویة»، وکالة الأنباء السعودیة، د لېدنې نېټه: ۱۴ کب ۱۴۰۳ق.
  • الأنصاری، ناجی محمد، عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، مدينه، نادي المدينه المنوره، ۱۹۹۶م.
  • رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، تهران، مشعر، ۱۳۸۷ش.
  • د ليکوالانو ډله، مفاهيم اسلاميه، بې‌نومه، بې‌ځايه، بې‌نېټه.
  • جعفر خلیلی، موسوعة العتبات المقدسة، بيروت، مؤسسة الأعلمي، ۱۹۸۷م.
  • «الروضة الشريفة»، Islamweb، د خپرېدو نېټه: ۲۸ سپتمبر ۲۰۱۶م، د لېدنې نېټه: ۱۴ کب ۱۴۰۳ق.
  • «الروضة الشریفة»، الهیئة العامة للعنایة بشؤون المسجد الحرام و المسجد النبوی، د لېدنې نېټه: ۱۶ وری ۱۴۰۴ش.
  • «الروضة الشريفة»، مدینه منوره، د لېدنې نېټه: ۱۴ کب ۱۴۰۳ق.
  • شهید اول، محمد بن مکي، المزار فی کیفیة زیارات النبي و الأئمة(ع)، قم، مدرسه امام مهدي(عج)، لومړی چاپ، ۱۴۱۰ق.
  • شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، بيروت، مؤسسة فقه الشيعه، ۱۴۱۱ق.
  • شیخ مفید، محمد بن محمد، المقنعة، قم، نړيوال د شيخ مفيد زرکلن کنګره، ۱۴۱۳ق.
  • ایوب صبری باشا، موسوعة مرآة الحرمين الشريفين و جزيرة العرب، ژباړه: ماجده معروف، حسين مجيب المصري، عبدالعزيز عوض، قاهره، دارالآفاق العربية، ۲۰۰۴م.
  • فضل بن حسن طبرسی، تاج المواليد، بيروت، دارالقاري، ۱۴۲۲ق.
  • القرشی، حامد، «ماذا تعرف عن المحراب النبوي بالروضة الشريفة؟»، العربية، د خپرېدو نېټه: ۲۰ فبروري ۲۰۲۲م، د لېدنې نېټه: ۱۴ کب ۱۴۰۳ق.
  • محمد بن یعقوب کلینی، الکافي، تحقيق او تصحيح: علي‌اکبر غفاري، محمد آخوندي، تهران، دارالکتب الاسلامية، څلورم چاپ، ۱۴۰۷ق.
  • محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، بيروت، دار إحياء التراث العربي، ۱۴۰۳ق.
  • همدغه، ملاذ الأخيار فی فهم تهذيب الأخبار، محقق او مصحح: مهدي رجائي، قم، د آية الله مرعشي نجفي کتابتون، لومړی چاپ، ۱۴۰۶ق.