مسوده:غدیریه زیارت
غدیریه زیارت د امام علي(ع) لپاره له هغو نقل شوو زیارت‌نامو څخه دی چې د راپورونو له مخې، امام هادي(ع) دا زیارت د غدیر د اختر په ورځ او سامرا ته د تبعید پر لاره، نجف ته د ننوتلو او د امام علي(ع) د مرقد د زیارت پر مهال لوستی دی.[۱]
که څه هم د دعاګانو په کتابونو کې د غدیر اختر د دې زیارت د لوستلو د اصلي وخت په توګه معرفي شوی دی،[۲] خو شیخ عباس قمي د عثمان بن سعید له قوله، په ټولو ورځو کې، که له نږدې وي او که له لرې، د دې زیارت لوستل جایز بللي دي.[۳]
دا زیارت‌نامه په یوې معتبرې سندي لړۍ سره امام هادي(ع) ته رسېږي[۴] او په سند کې یې د ابن‌مشهدي، شیخ طوسي، شیخ مفید او کلیني په څېر د عالمانو نومونه لیدل کېږي.[۵] شیخ عباس قمي باور لري چې د مأثورو زیارتونو په منځ کې داسې زیارت نشته چې د صحت او سند له پلوه د دومره لوړې درجې او ټینګښت لرونکی وي.[۶]
د څېړونکو په وینا، غدیریه زیارت پر دوو محورونو، تولی (له ولایت څخه پیروي) او تبری (له دښمنانو څخه بېزاري)، او همدارنګه د امام علي(ع) د فضیلتونو پر بیان ولاړ دی.[۷] په دې زیارت کې بیان شوي فضیلتونه په درېیو عمومي ډلو کې راځي: قرآني فضیلتونه (چې له ۳۰ څخه ډېر آیتونه پکې شامل دي، لکه د لیلة‌المبیت او تبلیغ آیتونه)،[۸] حدیثي فضیلتونه (چې د «سیدالوصیین» او «وارث علم‌النبیین» په څېر عنوانونه پکې شامل دي)[۹] او تاریخي فضیلتونه (په جګړو او د فدک په پېښه کې د امام علي(ع) د مېړانې بیان).[۱۰]
غدیریه زیارت له هغو پېښو سره چې د پیغمبرانو په ژوند کې رامنځته شوې دي د امام علي(ع) د ژوند د ځینو پېښو ورته والي ته هم اشاره کوي؛ له هغې ډلې د لیلة‌المبیت پېښه د اسماعیل(ع) د ذبحې له کیسې او د الهي فرمان له مخې د قربانۍ لپاره د هغه له چمتووالي سره، او د صفین په جګړه کې پر نېزو د قرآنونو د پورته کولو پېښه د موسی(ع) د نشتون پر مهال د هارون(ع) له یوازې پاتې کېدو او د بني‌اسرائیلو له خوسي‌لمانځنې سره ورته ګڼل شوې ده.
السَّلامُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ وَ صَفْوَةِ رَبِّ الْعَالَمِینَ أَمِینِ اللَّهِ عَلَى وَحْیِهِ وَ عَزَائِمِ أَمْرِهِ وَ الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَ الْفَاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ وَ الْمُهَیْمِنِ عَلَى ذَلِکَ کُلِّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِیَّاتُهُ السَّلامُ عَلَى أَنْبِیَاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدَ الْوَصِیِّینَ وَ وَارِثَ عِلْمِ النَّبِیِّینَ وَ وَلِیَّ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ مَوْلایَ وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلایَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ یَا أَمِینَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَ سَفِیرَهُ فِی خَلْقِهِ وَ حُجَّتَهُ الْبَالِغَةَ عَلَى عِبَادِهِ .
السَّلامُ عَلَیْکَ یَا دِینَ اللَّهِ الْقَوِیمَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِیمَ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّبَأُ الْعَظِیمُ الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ وَ عَنْهُ یُسْأَلُونَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ آمَنْتَ بِاللَّهِ وَ هُمْ مُشْرِکُونَ وَ صَدَّقْتَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ مُکَذِّبُونَ وَ جَاهَدْتَ [فِی اللَّهِ] وَ هُمْ مُحْجِمُونَ [مُجْمِحُونَ] وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا لَهُ الدِّینَ صَابِرا مُحْتَسِبا حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدَ الْمُسْلِمِینَ وَ یَعْسُوبَ الْمُؤْمِنِینَ وَ إِمَامَ الْمُتَّقِینَ وَ قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَخُو رَسُولِ اللَّهِ وَ وَصِیُّهُ وَ وَارِثُ عِلْمِهِ وَ أَمِینُهُ عَلَى شَرْعِهِ وَ خَلِیفَتُهُ فِی أُمَّتِهِ،
وَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ صَدَّقَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى نَبِیِّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنِ اللَّهِ مَا أَنْزَلَهُ فِیکَ فَصَدَعَ بِأَمْرِهِ وَ أَوْجَبَ عَلَى أُمَّتِهِ فَرْضَ طَاعَتِکَ وَ وِلایَتِکَ وَ عَقَدَ عَلَیْهِمُ الْبَیْعَةَ لَکَ وَ جَعَلَکَ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ کَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ کَذَلِکَ ثُمَّ أَشْهَدَ اللَّهَ تَعَالَى عَلَیْهِمْ فَقَالَ أَ لَسْتُ قَدْ بَلَّغْتُ فَقَالُوا اللَّهُمَّ بَلَى فَقَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ وَ کَفَى بِکَ شَهِیدا وَ حَاکِما بَیْنَ الْعِبَادِ فَلَعَنَ اللَّهُ جَاحِدَ وِلایَتِکَ بَعْدَ الْإِقْرَارِ وَ نَاکِثَ عَهْدِکَ بَعْدَ الْمِیثَاقِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ تَعَالَى وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى مُوفٍ لَکَ بِعَهْدِهِ وَ مَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَیْهِ اللَّهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْرا عَظِیما وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ الْحَقُّ الَّذِی نَطَقَ بِوِلایَتِکَ التَّنْزِیلُ وَ أَخَذَ لَکَ الْعَهْدَ عَلَى الْأُمَّةِ بِذَلِکَ الرَّسُولُ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ وَ عَمَّکَ وَ أَخَاکَ الَّذِینَ تَاجَرْتُمُ اللَّهَ بِنُفُوسِکُمْ ،
فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِیکُمْ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ وَعْدا عَلَیْهِ حَقّا فِی التَّوْرَیةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَ ذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ أَشْهَدُ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَنَّ الشَّاکَّ فِیکَ مَا آمَنَ بِالرَّسُولِ الْأَمِینِ وَ أَنَّ الْعَادِلَ بِکَ غَیْرَکَ عَانِدٌ [عَادِلٌ] عَنِ الدِّینِ الْقَوِیمِ الَّذِی ارْتَضَاهُ لَنَا رَبُّ الْعَالَمِینَ وَ أَکْمَلَهُ بِوِلایَتِکَ یَوْمَ الْغَدِیرِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ الْمَعْنِیُّ بِقَوْلِ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ وَ أَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیما فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبِیلِهِ ضَلَّ وَ اللَّهِ وَ أَضَلَّ مَنِ اتَّبَعَ سِوَاکَ وَ عَنَدَ عَنِ الْحَقِّ مَنْ عَادَاکَ.
اللَّهُمَّ سَمِعْنَا لِأَمْرِکَ وَ أَطَعْنَا وَ اتَّبَعْنَا صِرَاطَکَ الْمُسْتَقِیمَ فَاهْدِنَا رَبَّنَا وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا إِلَى طَاعَتِکَ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الشَّاکِرِینَ لِأَنْعُمِکَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ لَمْ تَزَلْ لِلْهَوَى مُخَالِفا وَ لِلتُّقَى مُحَالِفا وَ عَلَى کَظْمِ الْغَیْظِ قَادِرا وَ عَنِ النَّاسِ عَافِیا غَافِرا وَ إِذَا عُصِیَ اللَّهُ سَاخِطا وَ إِذَا أُطِیعَ اللَّهُ رَاضِیا وَ بِمَا عَهِدَ إِلَیْکَ عَامِلا رَاعِیا لِمَا اسْتُحْفِظْتَ حَافِظا لِمَا اسْتُودِعْتَ مُبَلِّغا مَا حُمِّلْتَ مُنْتَظِرا مَا وُعِدْتَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مَا اتَّقَیْتَ ضَارِعا وَ لا أَمْسَکْتَ عَنْ حَقِّکَ جَازِعا وَ لا أَحْجَمْتَ عَنْ مُجَاهَدَةِ غَاصِبِیکَ [عَاصِیکَ] نَاکِلا وَ لا أَظْهَرْتَ الرِّضَى بِخِلافِ مَا یُرْضِی اللَّهَ مُدَاهِنا وَ لا وَهَنْتَ لِمَا أَصَابَکَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ،
وَ لا ضَعُفْتَ وَ لا اسْتَکَنْتَ عَنْ طَلَبِ حَقِّکَ مُرَاقِبا مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ تَکُونَ کَذَلِکَ بَلْ إِذْ ظُلِمْتَ احْتَسَبْتَ رَبَّکَ وَ فَوَّضْتَ إِلَیْهِ أَمْرَکَ وَ ذَکَّرْتَهُمْ فَمَا ادَّکَرُوا وَ وَعَظْتَهُمْ فَمَا اتَّعَظُوا وَ خَوَّفْتَهُمُ اللَّهَ فَمَا تَخَوَّفُوا وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّى دَعَاکَ اللَّهُ إِلَى جِوَارِهِ وَ قَبَضَکَ إِلَیْهِ بِاخْتِیَارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَکَ الْحُجَّةَ بِقَتْلِهِمْ إِیَّاکَ لِتَکُونَ الْحُجَّةُ لَکَ عَلَیْهِمْ مَعَ مَا لَکَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَى جَمِیعِ خَلْقِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا وَ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ صَابِرا وَ جُدْتَ بِنَفْسِکَ مُحْتَسِبا وَ عَمِلْتَ بِکِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَّةَ نَبِیِّهِ وَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ مَا اسْتَطَعْتَ مُبْتَغِیا مَا عِنْدَ اللَّهِ رَاغِبا فِیمَا وَعَدَ اللَّهُ لا تَحْفِلُ بِالنَّوَائِبِ وَ لا تَهِنُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ،
وَ لا تَحْجِمُ عَنْ مُحَارِبٍ أَفِکَ مَنْ نَسَبَ غَیْرَ ذَلِکَ إِلَیْکَ وَ افْتَرَى بَاطِلا عَلَیْکَ وَ أَوْلَى لِمَنْ عَنَدَ عَنْکَ لَقَدْ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ الْجِهَادِ وَ صَبَرْتَ عَلَى الْأَذَى صَبْرَ احْتِسَابٍ وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ صَلَّى لَهُ وَ جَاهَدَ وَ أَبْدَى صَفْحَتَهُ فِی دَارِ الشِّرْکِ وَ الْأَرْضُ مَشْحُونَةٌ ضَلالَةً وَ الشَّیْطَانُ یُعْبَدُ جَهْرَةً وَ أَنْتَ الْقَائِلُ لا تَزِیدُنِی کَثْرَةُ النَّاسِ حَوْلِی عِزَّةً وَ لا تَفَرُّقُهُمْ عَنِّی وَحْشَةً وَ لَوْ أَسْلَمَنِی النَّاسُ جَمِیعا لَمْ أَکُنْ مُتَضَرِّعا اعْتَصَمْتَ بِاللَّهِ فَعَزَزْتَ وَ آثَرْتَ الْآخِرَةَ عَلَى الْأُولَى فَزَهِدْتَ وَ أَیَّدَکَ اللَّهُ وَ هَدَاکَ وَ أَخْلَصَکَ وَ اجْتَبَاکَ فَمَا تَنَاقَضَتْ أَفْعَالُکَ وَ لا اخْتَلَفَتْ أَقْوَالُکَ وَ لا تَقَلَّبَتْ أَحْوَالُکَ وَ لا ادَّعَیْتَ وَ لا افْتَرَیْتَ عَلَى اللَّهِ کَذِبا وَ لا شَرِهْتَ إِلَى الْحُطَامِ وَ لا دَنَّسَکَ الْآثَامُ وَ لَمْ تَزَلْ عَلَى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّکَ وَ یَقِینٍ مِنْ أَمْرِکَ تَهْدِی إِلَى الْحَقِّ وَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ أَشْهَدُ شَهَادَةَ حَقٍّ،
وَ أُقْسِمُ بِاللَّهِ قَسَمَ صِدْقٍ أَنَّ مُحَمَّدا وَ آلَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ سَادَاتُ الْخَلْقِ وَ أَنَّکَ مَوْلایَ وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِینَ وَ أَنَّکَ عَبْدُ اللَّهِ وَ وَلِیُّهُ وَ أَخُو الرَّسُولِ وَ وَصِیُّهُ وَ وَارِثُهُ وَ أَنَّهُ الْقَائِلُ لَکَ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ مَا آمَنَ بِی مَنْ کَفَرَ بِکَ وَ لا أَقَرَّ بِاللَّهِ مَنْ جَحَدَکَ وَ قَدْ ضَلَّ مَنْ صَدَّ عَنْکَ وَ لَمْ یَهْتَدِ إِلَى اللَّهِ وَ لا إِلَیَّ مَنْ لا یَهْتَدِی بِکَ وَ هُوَ قَوْلُ رَبِّی عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحا ثُمَّ اهْتَدَى إِلَى وِلایَتِکَ مَوْلایَ فَضْلُکَ لا یَخْفَى وَ نُورُکَ لا یُطْفَأُ [لا یُطْفَى] وَ أَنَّ مَنْ جَحَدَکَ الظَّلُومُ الْأَشْقَى مَوْلایَ أَنْتَ الْحُجَّةُ عَلَى الْعِبَادِ وَ الْهَادِی إِلَى الرَّشَادِ وَ الْعُدَّةُ لِلْمَعَادِ مَوْلایَ لَقَدْ رَفَعَ اللَّهُ فِی الْأُولَى مَنْزِلَتَکَ وَ أَعْلَى فِی الْآخِرَةِ دَرَجَتَکَ وَ بَصَّرَکَ مَا عَمِیَ عَلَى مَنْ خَالَفَکَ وَ حَالَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ مَوَاهِبِ اللَّهِ لَکَ،
فَلَعَنَ اللَّهُ مُسْتَحِلِّی الْحُرْمَةِ مِنْکَ وَ ذَائِدِی الْحَقِّ عَنْکَ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمُ الْأَخْسَرُونَ الَّذِینَ تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِیهَا کَالِحُونَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مَا أَقْدَمْتَ وَ لا أَحْجَمْتَ وَ لا نَطَقْتَ وَ لا أَمْسَکْتَ إِلا بِأَمْرٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ قُلْتَ وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَقَدْ نَظَرَ إِلَیَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أَضْرِبُ بِالسَّیْفِ قُدْما فَقَالَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلا أَنَّهُ لا نَبِیَّ بَعْدِی وَ أُعْلِمُکَ أَنَّ مَوْتَکَ وَ حَیَاتَکَ مَعِی وَ عَلَى سُنَّتِی فَوَ اللَّهِ مَا کَذِبْتُ وَ لا کُذِبْتُ وَ لا ضَلَلْتُ وَ لا ضُلَّ بِی وَ لا نَسِیتُ مَا عَهِدَ إِلَیَّ رَبِّی وَ إِنِّی لَعَلَى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی بَیَّنَهَا لِنَبِیِّهِ وَ بَیَّنَهَا النَّبِیُّ لِی وَ إِنِّی لَعَلَى الطَّرِیقِ الْوَاضِحِ أَلْفِظُهُ لَفْظا صَدَقْتَ وَ اللَّهِ وَ قُلْتَ الْحَقَّ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَاوَاکَ بِمَنْ نَاوَاکَ وَ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ یَقُولُ :
(هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ عَدَلَ بِکَ مَنْ فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِ وِلایَتَکَ وَ أَنْتَ وَلِیُّ اللَّهِ وَ أَخُو رَسُولِهِ وَ الذَّابُّ عَنْ دِینِهِ وَ الَّذِی نَطَقَ الْقُرْآنُ بِتَفْضِیلِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ عَلَى الْقَاعِدِینَ أَجْرا عَظِیما دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ کَانَ اللَّهُ غَفُورا رَحِیما) وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى :(أَجَعَلْتُمْ سِقَایَةَ الْحَاجِّ وَ عِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ جَاهَدَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ لا یَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ .
الَّذِینَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولَئِکَ هُمُ الْفَائِزُونَ یُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِیهَا نَعِیمٌ مُقِیمٌ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدا إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ )أَشْهَدُ أَنَّکَ الْمَخْصُوصُ بِمِدْحَةِ اللَّهِ الْمُخْلِصُ لِطَاعَةِ اللَّهِ لَمْ تَبْغِ بِالْهُدَى بَدَلا وَ لَمْ تُشْرِکْ بِعِبَادَةِ رَبِّکَ أَحَدا وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى اسْتَجَابَ لِنَبِیِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِیکَ دَعْوَتَهُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِإِظْهَارِ مَا أَوْلاکَ لِأُمَّتِهِ إِعْلاءً لِشَأْنِکَ وَ إِعْلانا لِبُرْهَانِکَ وَ دَحْضا لِلْأَبَاطِیلِ وَ قَطْعا لِلْمَعَاذِیرِ فَلَمَّا أَشْفَقَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَاسِقِینَ وَ اتَّقَى فِیکَ الْمُنَافِقِینَ أَوْحَى إِلَیْهِ رَبُّ الْعَالَمِینَ :
( یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ ) فَوَضَعَ عَلَى نَفْسِهِ أَوْزَارَ الْمَسِیرِ وَ نَهَضَ فِی رَمْضَاءِ الْهَجِیرِ فَخَطَبَ وَ أَسْمَعَ وَ نَادَى فَأَبْلَغَ ثُمَّ سَأَلَهُمْ أَجْمَعَ فَقَالَ هَلْ بَلَّغْتُ فَقَالُوا اللَّهُمَّ بَلَى فَقَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ قَالَ أَ لَسْتُ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا بَلَى فَأَخَذَ بِیَدِکَ وَ قَالَ :«مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ». فَمَا آمَنَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِیکَ عَلَى نَبِیِّهِ إِلا قَلِیلٌ وَ لا زَادَ أَکْثَرَهُمْ غَیْرَ تَخْسِیرٍ وَ لَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِیکَ مِنْ قَبْلُ وَ هُمْ کَارِهُونَ:
( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَ یُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لا یَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذَلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَ هُمْ رَاکِعُونَ وَ مَنْ یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ). اللَّهُمَّ إِنَّا نَعْلَمُ أَنَّ هَذَا هُوَ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِکَ فَالْعَنْ مَنْ عَارَضَهُ وَ اسْتَکْبَرَ وَ کَذَّبَ بِهِ وَ کَفَرَ وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدَ الْوَصِیِّینَ وَ أَوَّلَ الْعَابِدِینَ وَ أَزْهَدَ الزَّاهِدِینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِیَّاتُهُ أَنْتَ مُطْعِمُ الطَّعَامِ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینا وَ یَتِیما وَ أَسِیرا لِوَجْهِ اللَّهِ لا تُرِیدُ مِنْهُمْ جَزَاءً وَ لا شُکُورا وَ فِیکَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى:( وَ یُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) وَ أَنْتَ الْکَاظِمُ لِلْغَیْظِ وَ الْعَافِی عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ وَ أَنْتَ الصَّابِرُ فِی الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِینَ الْبَأْسِ وَ أَنْتَ الْقَاسِمُ بِالسَّوِیَّةِ وَ الْعَادِلُ فِی الرَّعِیَّةِ وَ الْعَالِمُ بِحُدُودِ اللَّهِ مِنْ جَمِیعِ الْبَرِیَّةِ وَ اللَّهُ تَعَالَى أَخْبَرَ عَمَّا أَوْلاکَ مِنْ فَضْلِهِ بِقَوْلِهِ:
( أَ فَمَنْ کَانَ مُؤْمِنا کَمَنْ کَانَ فَاسِقا لا یَسْتَوُونَ أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلا بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ )وَ أَنْتَ الْمَخْصُوصُ بِعِلْمِ التَّنْزِیلِ وَ حُکْمِ التَّأْوِیلِ وَ نَصِّ الرَّسُولِ وَ لَکَ الْمَوَاقِفُ الْمَشْهُودَةُ وَ الْمَقَامَاتُ الْمَشْهُورَةُ وَ الْأَیَّامُ الْمَذْکُورَةُ یَوْمَ بَدْرٍ وَ یَوْمَ الْأَحْزَابِ إِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا هُنَالِکَ ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزَالا شَدِیدا وَ إِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلا غُرُورا.
وَ إِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ یَا أَهْلَ یَثْرِبَ لا مُقَامَ لَکُمْ فَارْجِعُوا وَ یَسْتَأْذِنُ فَرِیقٌ مِنْهُمُ النَّبِیَّ یَقُولُونَ إِنَّ بُیُوتَنَا عَوْرَةٌ وَ مَا هِیَ بِعَوْرَةٍ إِنْ یُرِیدُونَ إِلا فِرَارا وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَ لَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ مَا زَادَهُمْ إِلا إِیمَانا وَ تَسْلِیما فَقَتَلْتَ عَمْرَهُمْ وَ هَزَمْتَ جَمْعَهُمْ وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِینَ کَفَرُوا بِغَیْظِهِمْ لَمْ یَنَالُوا خَیْرا وَ کَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ الْقِتَالَ وَ کَانَ اللَّهُ قَوِیّا عَزِیزا وَ یَوْمَ أُحُدٍ إِذْ یُصْعِدُونَ وَ لا یَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ یَدْعُوهُمْ فِی أُخْرَاهُمْ وَ أَنْتَ تَذُودُ بُهَمَ الْمُشْرِکِینَ عَنِ النَّبِیِّ ذَاتَ الْیَمِینِ وَ ذَاتَ الشِّمَالِ حَتَّى رَدَّهُمُ اللَّهُ تَعَالَى عَنْکُمَا خَائِفِینَ وَ نَصَرَ بِکَ الْخَاذِلِینَ وَ یَوْمَ حُنَیْنٍ عَلَى مَا نَطَقَ بِهِ التَّنْزِیلُ:
« إِذْ أَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْکُمْ شَیْئا وَ ضَاقَتْ عَلَیْکُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّیْتُمْ مُدْبِرِینَ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَکِینَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ » وَ الْمُؤْمِنُونَ أَنْتَ وَ مَنْ یَلِیکَ وَ عَمُّکَ الْعَبَّاسُ یُنَادِی الْمُنْهَزِمِینَ: یَا أَصْحَابَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ یَا أَهْلَ بَیْعَةِ الشَّجَرَةِ حَتَّى اسْتَجَابَ لَهُ قَوْمٌ قَدْ کَفَیْتَهُمُ الْمَئُونَةَ وَ تَکَفَّلْتَ دُونَهُمُ الْمَعُونَةَ فَعَادُوا آیِسِینَ مِنَ الْمَثُوبَةِ رَاجِینَ وَعْدَ اللَّهِ تَعَالَى بِالتَّوْبَةِ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ جَلَّ ذِکْرُهُ : «ثُمَّ یَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ عَلَى مَنْ یَشَاءُ » وَ أَنْتَ حَائِزٌ دَرَجَةَ الصَّبْرِ فَائِزٌ بِعَظِیمِ الْأَجْرِ وَ یَوْمَ خَیْبَرَ إِذْ أَظْهَرَ اللَّهُ خَوَرَ الْمُنَافِقِینَ وَ قَطَعَ دَابِرَ الْکَافِرِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ« وَ لَقَدْ کَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا یُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَ کَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولا »
مَوْلایَ أَنْتَ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ وَ الْمَحَجَّةُ الْوَاضِحَةُ وَ النِّعْمَةُ السَّابِغَةُ وَ الْبُرْهَانُ الْمُنِیرُ فَهَنِیئا لَکَ بِمَا آتَاکَ اللَّهُ مِنْ فَضْلٍ وَ تَبّا لِشَانِئِکَ ذِی الْجَهْلِ شَهِدْتَ مَعَ النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ جَمِیعَ حُرُوبِهِ وَ مَغَازِیهِ تَحْمِلُ الرَّایَةَ أَمَامَهُ وَ تَضْرِبُ بِالسَّیْفِ قُدَّامَهُ ثُمَّ لِحَزْمِکَ الْمَشْهُورِ وَ بَصِیرَتِکَ فِی الْأُمُورِ أَمَّرَکَ فِی الْمَوَاطِنِ وَ لَمْ یَکُنْ عَلَیْکَ أَمِیرٌ وَ کَمْ مِنْ أَمْرٍ صَدَّکَ عَنْ إِمْضَاءِ عَزْمِکَ فِیهِ التُّقَى وَ اتَّبَعَ غَیْرُکَ فِی مِثْلِهِ الْهَوَى فَظَنَّ الْجَاهِلُونَ أَنَّکَ عَجَزْتَ عَمَّا إِلَیْهِ انْتَهَى ضَلَّ وَ اللَّهِ الظَّانُّ لِذَلِکَ وَ مَا اهْتَدَى وَ لَقَدْ أَوْضَحْتَ مَا أَشْکَلَ مِنْ ذَلِکَ لِمَنْ تَوَهَّمَ وَ امْتَرَى بِقَوْلِکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ :
«قَدْ یَرَى الْحُوَّلُ الْقُلَّبُ وَجْهَ الْحِیلَةِ وَ دُونَهَا حَاجِزٌ مِنْ تَقْوَى اللَّهِ فَیَدَعُهَا رَأْیَ الْعَیْنِ وَ یَنْتَهِزُ فُرْصَتَهَا مَنْ لا حَرِیجَةَ [جَرِیحَةَ] لَهُ فِی الدِّینِ»، صَدَقْتَ وَ اللَّهِ وَ خَسِرَ الْمُبْطِلُونَ وَ إِذْ مَاکَرَکَ النَّاکِثَانِ فَقَالا نُرِیدُ الْعُمْرَةَ فَقُلْتَ لَهُمَا:«لَعَمْرُکُمَا مَا تُرِیدَانِ الْعُمْرَةَ لَکِنْ تُرِیدَانِ الْغَدْرَةَ» فَأَخَذْتَ الْبَیْعَةَ عَلَیْهِمَا وَ جَدَّدْتَ الْمِیثَاقَ فَجَدَّا فِی النِّفَاقِ فَلَمَّا نَبَّهْتَهُمَا عَلَى فِعْلِهِمَا أَغْفَلا وَ عَادَا وَ مَا انْتَفَعَا وَ کَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهِمَا خُسْرا ثُمَّ تَلاهُمَا أَهْلُ الشَّامِ فَسِرْتَ إِلَیْهِمْ بَعْدَ الْإِعْذَارِ وَ هُمْ لا یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ وَ لا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ هَمَجٌ رَعَاعٌ ضَالُّونَ وَ بِالَّذِی أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ فِیکَ کَافِرُونَ وَ لِأَهْلِ الْخِلافِ عَلَیْکَ نَاصِرُونَ وَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى بِاتِّبَاعِکَ وَ نَدَبَ الْمُؤْمِنِینَ إِلَى نَصْرِکَ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ :
(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ) مَوْلایَ بِکَ ظَهَرَ الْحَقُّ وَ قَدْ نَبَذَهُ الْخَلْقُ وَ أَوْضَحْتَ السُّنَنَ بَعْدَ الدُّرُوسِ وَ الطَّمْسِ فَلَکَ سَابِقَةُ الْجِهَادِ عَلَى تَصْدِیقِ التَّنْزِیلِ وَ لَکَ فَضِیلَةُ الْجِهَادِ عَلَى تَحْقِیقِ التَّأْوِیلِ وَ عَدُوُّکَ عَدُوُّ اللَّهِ جَاحِدٌ لِرَسُولِ اللَّهِ یَدْعُو بَاطِلا وَ یَحْکُمُ جَائِرا وَ یَتَأَمَّرُ غَاصِبا وَ یَدْعُو حِزْبَهُ إِلَى النَّارِ وَ عَمَّارٌ یُجَاهِدُ وَ یُنَادِی بَیْنَ الصَّفَّیْنِ الرَّوَاحَ الرَّوَاحَ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَمَّا اسْتَسْقَى فَسُقِیَ اللَّبَنَ کَبَّرَ وَ قَالَ قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ آخِرُ شَرَابِکَ مِنَ الدُّنْیَا ضَیَاحٌ مِنْ لَبَنٍ ،
وَ تَقْتُلُکَ الْفِئَةُ الْبَاغِیَةُ فَاعْتَرَضَهُ أَبُو الْعَادِیَةِ الْفَزَارِیُّ فَقَتَلَهُ فَعَلَى أَبِی الْعَادِیَةِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ لَعْنَةُ مَلائِکَتِهِ وَ رُسُلِهِ أَجْمَعِینَ وَ عَلَى مَنْ سَلَّ سَیْفَهُ عَلَیْکَ وَ سَلَلْتَ سَیْفَکَ عَلَیْهِ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ وَ الْمُنَافِقِینَ إِلَى یَوْمِ الدِّینِ وَ عَلَى مَنْ رَضِیَ بِمَا سَاءَکَ وَ لَمْ یَکْرَهْهُ وَ أَغْمَضَ عَیْنَهُ وَ لَمْ یُنْکِرْ أَوْ أَعَانَ عَلَیْکَ بِیَدٍ أَوْ لِسَانٍ أَوْ قَعَدَ عَنْ نَصْرِکَ أَوْ خَذَلَ عَنِ الْجِهَادِ مَعَکَ أَوْ غَمَطَ فَضْلَکَ وَ جَحَدَ حَقَّکَ أَوْ عَدَلَ بِکَ مَنْ جَعَلَکَ اللَّهُ أَوْلَى بِهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ سَلامُهُ وَ تَحِیَّاتُهُ وَ عَلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ آلِکَ الطَّاهِرِینَ،
إِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ وَ الْأَمْرُ الْأَعْجَبُ وَ الْخَطْبُ الْأَفْظَعُ بَعْدَ جَحْدِکَ حَقَّکَ غَصْبُ الصِّدِّیقَةِ الطَّاهِرَةِ الزَّهْرَاءِ سَیِّدَةِ النِّسَاءِ فَدَکا وَ رَدُّ شَهَادَتِکَ وَ شَهَادَةِ السَّیِّدَیْنِ سُلالَتِکَ وَ عِتْرَةِ الْمُصْطَفَى صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکُمْ وَ قَدْ أَعْلَى اللَّهُ تَعَالَى عَلَى الْأُمَّةِ دَرَجَتَکُمْ وَ رَفَعَ مَنْزِلَتَکُمْ وَ أَبَانَ فَضْلَکُمْ وَ شَرَّفَکُمْ عَلَى الْعَالَمِینَ فَأَذْهَبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَکُمْ تَطْهِیرا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعا إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعا وَ إِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعا إِلا الْمُصَلِّینَ فَاسْتَثْنَى اللَّهُ تَعَالَى نَبِیَّهُ الْمُصْطَفَى وَ أَنْتَ یَا سَیِّدَ الْأَوْصِیَاءِ مِنْ جَمِیعِ الْخَلْقِ فَمَا أَعْمَهَ مَنْ ظَلَمَکَ عَنِ الْحَقِّ ،
ثُمَّ أَفْرَضُوکَ سَهْمَ ذَوِی الْقُرْبَى مَکْرا وَ أَحَادُوهُ عَنْ أَهْلِهِ جَوْرا فَلَمَّا آلَ الْأَمْرُ إِلَیْکَ أَجْرَیْتَهُمْ عَلَى مَا أَجْرَیَا رَغْبَةً عَنْهُمَا بِمَا عِنْدَ اللَّهِ لَکَ فَأَشْبَهَتْ مِحْنَتُکَ بِهِمَا مِحَنَ الْأَنْبِیَاءِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ عِنْدَ الْوَحْدَةِ وَ عَدَمِ الْأَنْصَارِ وَ أَشْبَهْتَ فِی الْبَیَاتِ عَلَى الْفِرَاشِ الذَّبِیحَ عَلَیْهِ السَّلامُ إِذْ أَجَبْتَ کَمَا أَجَابَ وَ أَطَعْتَ کَمَا أَطَاعَ إِسْمَاعِیلُ صَابِرا مُحْتَسِبا إِذْ قَالَ لَهُ یَا بُنَیَّ إِنِّی أَرَى فِی الْمَنَامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ فَانْظُرْ مَا ذَا تَرَى قَالَ یَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ وَ کَذَلِکَ أَنْتَ لَمَّا أَبَاتَکَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ أَمَرَکَ أَنْ تَضْجَعَ فِی مَرْقَدِهِ وَاقِیا لَهُ بِنَفْسِکَ أَسْرَعْتَ إِلَى إِجَابَتِهِ مُطِیعا وَ لِنَفْسِکَ عَلَى الْقَتْلِ مُوَطِّنا،
فَشَکَرَ اللَّهُ تَعَالَى طَاعَتَکَ وَ أَبَانَ عَنْ جَمِیلِ فِعْلِکَ بِقَوْلِهِ جَلَّ ذِکْرُهُ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ثُمَّ مِحْنَتُکَ یَوْمَ صِفِّینَ وَ قَدْ رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ حِیلَةً وَ مَکْرا فَأَعْرَضَ الشَّکُّ وَ عُزِفَ الْحَقُّ وَ اتُّبِعَ الظَّنُّ أَشْبَهَتْ مِحْنَةَ هَارُونَ إِذْ أَمَّرَهُ مُوسَى عَلَى قَوْمِهِ فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ وَ هَارُونُ یُنَادِی بِهِمْ وَ یَقُولُ یَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ وَ إِنَّ رَبَّکُمُ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِی وَ أَطِیعُوا أَمْرِی قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَیْهِ عَاکِفِینَ حَتَّى یَرْجِعَ إِلَیْنَا مُوسَى وَ کَذَلِکَ أَنْتَ لَمَّا رُفِعَتِ الْمَصَاحِفُ قُلْتَ یَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهَا وَ خُدِعْتُمْ فَعَصَوْکَ وَ خَالَفُوا عَلَیْکَ وَ اسْتَدْعَوْا نَصْبَ الْحَکَمَیْنِ فَأَبَیْتَ عَلَیْهِمْ وَ تَبَرَّأْتَ إِلَى اللَّهِ مِنْ فِعْلِهِمْ وَ فَوَّضْتَهُ إِلَیْهِمْ فَلَمَّا أَسْفَرَ الْحَقُّ وَ سَفِهَ الْمُنْکَرُ وَ اعْتَرَفُوا بِالزَّلَلِ وَ الْجَوْرِ عَنِ الْقَصْدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ وَ أَلْزَمُوکَ عَلَى سَفَهٍ التَّحْکِیمَ الَّذِی أَبَیْتَهُ وَ أَحَبُّوهُ وَ حَظَرْتَهُ وَ أَبَاحُوا ذَنْبَهُمُ الَّذِی اقْتَرَفُوهُ،
وَ أَنْتَ عَلَى نَهْجِ بَصِیرَةٍ وَ هُدًى وَ هُمْ عَلَى سُنَنِ ضَلالَةٍ وَ عَمًى فَمَا زَالُوا عَلَى النِّفَاقِ مُصِرِّینَ وَ فِی الْغَیِّ مُتَرَدِّدِینَ حَتَّى أَذَاقَهُمُ اللَّهُ وَبَالَ أَمْرِهِمْ فَأَمَاتَ بِسَیْفِکَ مَنْ عَانَدَکَ فَشَقِیَ وَ هَوَى وَ أَحْیَا بِحُجَّتِکَ مَنْ سَعِدَ فَهُدِیَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْکَ غَادِیَةً وَ رَائِحَةً وَ عَاکِفَةً وَ ذَاهِبَةً فَمَا یُحِیطُ الْمَادِحُ وَصْفَکَ وَ لا یُحْبِطُ الطَّاعِنُ فَضْلَکَ أَنْتَ أَحْسَنُ الْخَلْقِ عِبَادَةً وَ أَخْلَصُهُمْ زَهَادَةً وَ أَذَبُّهُمْ عَنِ الدِّینِ أَقَمْتَ حُدُودَ اللَّهِ بِجُهْدِکَ [بِجَهْدِکَ] وَ فَلَلْتَ عَسَاکِرَ الْمَارِقِینَ بِسَیْفِکَ تُخْمِدُ لَهَبَ الْحُرُوبِ بِبَنَانِکَ وَ تَهْتِکُ سُتُورَ الشُّبَهِ بِبَیَانِکَ وَ تَکْشِفُ لَبْسَ الْبَاطِلِ عَنْ صَرِیحِ الْحَقِّ لا تَأْخُذُکَ فِی اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ وَ فِی مَدْحِ اللَّهِ تَعَالَى لَکَ غِنًى عَنْ مَدْحِ الْمَادِحِینَ وَ تَقْرِیظِ الْوَاصِفِینَ،
قَالَ اللَّهُ تَعَالَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلا وَ لَمَّا رَأَیْتَ أَنْ قَتَلْتَ النَّاکِثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمَارِقِینَ وَ صَدَقَکَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَعْدَهُ فَأَوْفَیْتَ بِعَهْدِهِ قُلْتَ أَ مَا آنَ أَنْ تُخْضَبَ هَذِهِ مِنْ هَذِهِ أَمْ مَتَى یُبْعَثُ أَشْقَاهَا وَاثِقا بِأَنَّکَ عَلَى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّکَ وَ بَصِیرَةٍ مِنْ أَمْرِکَ قَادِمٌ عَلَى اللَّهِ مُسْتَبْشِرٌ بِبَیْعِکَ الَّذِی بَایَعْتَهُ بِهِ وَ ذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَنْبِیَائِکَ وَ أَوْصِیَاءِ أَنْبِیَائِکَ بِجَمِیعِ لَعَنَاتِکَ ،
وَ أَصْلِهِمْ حَرَّ نَارِکَ وَ الْعَنْ مَنْ غَصَبَ وَلِیَّکَ حَقَّهُ وَ أَنْکَرَ عَهْدَهُ وَ جَحَدَهُ بَعْدَ الْیَقِینِ وَ الْإِقْرَارِ بِالْوِلایَةِ لَهُ یَوْمَ أَکْمَلْتَ لَهُ الدِّینَ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ ظَلَمَهُ وَ أَشْیَاعَهُمْ وَ أَنْصَارَهُمْ اللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمِی الْحُسَیْنِ وَ قَاتِلِیهِ وَ الْمُتَابِعِینَ عَدُوَّهُ وَ نَاصِرِیهِ وَ الرَّاضِینَ بِقَتْلِهِ وَ خَاذِلِیهِ لَعْنا وَبِیلا اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ مَانِعِیهِمْ حُقُوقَهُمْ اللَّهُمَّ خُصَّ أَوَّلَ ظَالِمٍ وَ غَاصِبٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ بِاللَّعْنِ وَ کُلَّ مُسْتَنٍّ بِمَا سَنَّ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ [وَ آلِ مُحَمَّدٍ] خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ عَلَى عَلِیٍّ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ اجْعَلْنَا بِهِمْ مُتَمَسِّکِینَ وَ بِوِلایَتِهِمْ مِنَ الْفَائِزِینَ الْآمِنِینَ الَّذِینَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ.
سلام دې وي پر محمد، د الله پر رسول، د ټولو پېغمبرانو پر خاتم، د ټولو رسولانو پر سردار او د نړۍ د پالونکي پر غوره بنده؛ هغه چې د الله د وحې او د هغه د امرونو د پرېکنده احکامو امین دی، د تېرو رسالتونو پای ته رسوونکی، د راتلونکو لپاره پرانیستونکی او پر ټولو هغو باندې څارونکی دی. او د الله رحمت، برکتونه، درودونه او سلامونه دې وي پر هغه. سلام دې وي د الله پر پېغمبرانو، د هغه پر رسولانو، د هغه پر مقربو ملائکو او د هغه پر صالحو بندګانو. سلام دې وي پر تا، اې د مؤمنانو امیره، اې د وصیانو سرداره، اې د پېغمبرانو د علم وارثه او اې د نړۍ د پالونکي ولیه! اې زما مولا او د مؤمنانو مولا! او د الله رحمت او برکتونه دې پر تا وي. سلام دې وي پر تا، اې زما مولا، اې د مؤمنانو امیره، اې د الله پر ځمکه د هغه امینه، د هغه د مخلوق ترمنځ د هغه استازي او پر خپلو بندګانو د هغه بشپړه حجته!
سلام دې وي پر تا، اې چې د الله ټینګ دین او د هغه نېغه لار یې! سلام دې وي پر تا، اې هغه ستر خبره چې خلک یې په اړه اختلاف کوي او د هغه په اړه به ترې پوښتنه کېږي! سلام دې وي پر تا، اې د مؤمنانو امیره! تا پر الله ایمان راوړ، په داسې حال کې چې هغوی مشرکان وو؛ تا حق رښتینی وباله، په داسې حال کې چې هغوی دروغجن ګڼلو؛ تا د الله په لار کې جهاد وکړ، په داسې حال کې چې هغوی شاته کېدونکي وو؛ او تا د الله عبادت وکړ، په داسې حال کې چې دین دې یوازې د هغه لپاره خالص کړی و، صبر کوونکی او د الله له اجره هیله‌من وې، تر دې چې یقین درته راغی. خبر اوسئ، د الله لعنت دې پر ظالمانو وي. سلام دې وي پر تا، اې د مسلمانانو سرداره، اې د مؤمنانو لارښوده، اې د پرهېزګارانو امامه، اې د روڼو او نوراني مخورو لارښوده! او د الله رحمت او برکتونه دې پر تا وي. ګواهي ورکوم چې ته د الله د رسول ورور یې، د هغه وصي یې، د هغه د علم وارث یې، د هغه د شریعت په اړه د هغه امین یې او د هغه په امت کې د هغه خلیفه یې.
او ته لومړنی کس یې چې پر الله یې ایمان راوړ او پر هغه څه یې باور وکړ چې د هغه پر پېغمبر نازل شوي وو. او زه ګواهي ورکوم چې هغه (رسول الله) د الله له لوري هغه څه چې ستا په اړه پرې نازل شوي وو، خلکو ته ورسول؛ نو د هغه امر یې په څرګند ډول اعلان کړ، پر خپل امت یې ستا اطاعت او ولایت فرض وګرځاوه، او له هغوی څخه یې ستا لپاره بیعت واخیست، او ته یې پر مؤمنانو د هغوی له ځانونو څخه د ډېر واک څښتن وګرځولې، لکه څنګه چې الله تعالی هغه (رسول الله) همداسې ګرځولی و. بیا یې الله د هغوی پر وړاندې شاهد وګرځاوه او ویې فرمایل: «ایا ما تاسو ته (دا پیغام) نه دی رسولی؟» هغوی وویل: «هو، اې الله!» ویې فرمایل: «اې الله! شاهد اوسه.» او ستا لپاره همدا الله د شاهد او د بندګانو ترمنځ د حکم کوونکي په توګه بس دی. نو د الله لعنت دې وي پر هغه چا چې ستا له ولایت څخه له منلو وروسته یې انکار وکړ، او ستا له تړون څخه یې له ژمنې وروسته سرغړونه وکړه. او زه ګواهي ورکوم چې ته د الله تعالی له تړون سره وفادار پاتې شوې، او الله تعالی به هم له تا سره خپله ژمنه پوره کړي؛ او څوک چې له الله سره پر کړې ژمنه وفا وکړي، نو ډېر ژر به هغه ته ستر اجر ورکړي. او زه ګواهي ورکوم چې ته په رښتیا د مؤمنانو امیر یې؛ هغه څوک چې نازلې شوي الهي وحې ستا پر ولایت ګواهي ورکړې، او رسول الله ستا لپاره د دې په اړه له امت څخه ژمنه اخیستې ده. او زه ګواهي ورکوم چې ته، ستا تره او ستا ورور هغه کسان یاست چې د خپلو ځانونو په وړاندې مو له الله سره معامله کړې ده.
نو الله تعالی ستاسو په اړه دا آیت نازل کړ: «بېشکه الله له مؤمنانو څخه د هغوی ځانونه او مالونه په دې بدل کې اخیستي چې د هغوی لپاره جنت دی؛ هغوی د الله په لار کې جګړه کوي، نو وژني او وژل کېږي. دا پر هغه حقه وعده ده چې په تورات، انجیل او قرآن کې یې کړې ده. او څوک دی چې له الله څخه په خپلې ژمنې کې ډېر وفادار وي؟ نو په هغه معامله مو خوشحاله شئ چې له هغه سره مو کړې ده، او همدا ستره بریا ده. [مؤمنان] توبه کوونکي، عبادت کوونکي، حمد ویونکي، روژه نیوونکي، رکوع کوونکي، سجده کوونکي، په نېکۍ امر کوونکي، له بدۍ منع کوونکي او د الله د حدودو ساتونکي دي؛ او مؤمنانو ته زېری ورکړه.» اې د مؤمنانو امیره! زه ګواهي ورکوم چې هغه څوک چې ستا په اړه شک لري، پر امین رسول یې ایمان نه دی راوړی؛ او هغه څوک چې ستا پر ځای بل څوک د حق او عدل وړ ګڼي، د هغه سم دین څخه سرغړاند دی چې زموږ د نړۍ پالونکي خوښ کړی او ستا په ولایت سره یې د غدیر په ورځ بشپړ کړی دی. او زه ګواهي ورکوم چې ته د عزتمند او مهربان الله د دې وینا مصداق یې: «او دا زما نېغه لار ده، نو تاسو یې پیروي وکړئ؛ او د نورو لارو پیروي مه کوئ، چې هغه لارې به مو د هغه له لارې څخه بېلې کړي.» قسم پر الله! هغه څوک ګمراه شو او نور یې هم ګمراه کړل چې ستا پر ځای یې د بل چا پیروي وکړه؛ او هغه څوک له حق څخه سرغړاند شو چې ستا مخالفت یې وکړ.
اې الله! موږ ستا امر واورېد او اطاعت مو وکړ، او ستا د نېغې لارې پیروي مو وکړه؛ نو اې زموږ ربه! موږ ته لارښوونه وکړه او وروسته له دې چې دې موږ خپل اطاعت ته هدایت کړي یو، زموږ زړونه مه اړوه؛ او موږ د خپلو نعمتونو له شکرکوونکو څخه وګرځوه. او زه ګواهي ورکوم چې ته تل د نفس د غوښتنو مخالف، د تقوا ملګری، د غوسې د مهارولو ځواکمن، او د خلکو د تېروتنو بښونکی او له هغوی تېرېدونکی وې؛ کله چې به د الله نافرماني کېده، نو غوسه کېدې، او کله چې به د الله اطاعت کېده، نو خوښېدې؛ او د هغه څه په اړه چې الله درسره ژمنه کړې وه، عمل کوونکی او د هغه څه ساتونکی وې چې درته سپارل شوي وو؛ د هغه څه ساتونکی وې چې د ساتنې مسؤولیت یې درسپارل شوی و، د هغه څه امین وې چې درته امانت سپارل شوی و، هغه څه دې خلکو ته رسول چې مسؤولیت یې درسپارل شوی و، او د هغې وعدې په تمه وې چې درسره شوې وه. او زه ګواهي ورکوم چې ته د الله د وېرې په لار کې نه کمزوری شوې او نه دې زاري کړې؛ د خپل حق له غوښتلو څخه د بې‌وسۍ له امله لاس په سر نه شوې؛ د خپلو غاصبانو [نافرمانانو] پر وړاندې له جهاد کولو څخه د وېرې او کمزورۍ له امله شاته نه شوې؛ او د هغه څه پر خلاف چې الله پرې راضي کېږي، د خلکو د خوشحالولو لپاره دې جوړجاړی او ظاهري رضایت ونه ښود؛ او د هغو کړاوونو له امله چې د الله په لار کې درورسېدل، کمزوری نه شوې.
ته نه کمزوری شوې او نه دې د خپل حق د غوښتلو په برخه کې د بې‌وسۍ له امله سر ټیټ کړی؛ له دې څخه الله ته پناه چې ته دې داسې وای! بلکې کله چې پر تا ظلم وشو، خپل رب دې د محاسبه کوونکي په توګه وګاڼه او خپل کار دې هغه ته وسپاره؛ هغوی دې نصیحت کړل، خو هغوی پند وانخیست؛ هغوی دې موعظه کړل، خو هغوی پند وانخیست؛ او هغوی دې له الله څخه ووېرول، خو هغوی ونه وېرېدل. او زه ګواهي ورکوم چې ته، اې د مؤمنانو امیره! د الله په لار کې د هغه د حق جهاد په څېر تر هغه وخته وجنګېدلې چې الله خپل حضور ته وروبللې، او په خپله خوښه یې خپل لوري ته بوتللې. او ستا د وژلو له امله یې ستا پر دښمنانو حجت ټینګ کړ، څو ستا لپاره پر هغوی حجت وي، سربېره پر هغو څرګندو او بشپړو حجتونو چې ته یې د هغه پر ټولو مخلوقاتو لرې. سلام دې وي پر تا، اې د مؤمنانو امیره! تا د الله عبادت په اخلاص وکړ، د الله په لار کې دې په صبر جهاد وکړ، خپل ځان دې د الله د اجر په هیله قربان کړ، د هغه پر کتاب دې عمل وکړ، د هغه د پېغمبر سنت دې تعقیب کړ، لمونځ دې قائم کړ، زکات دې ورکړ، تر خپله وسه دې په نېکۍ امر وکړ او له بدۍ دې منع وکړه، د هغه څه په لټه کې چې له الله سره دي، او د هغه څه په هیله چې الله یې وعده کړې وه. تا د ستونزو پروا نه کوله او د سختیو پر مهال نه کمزورې کېدې.
او له هېڅ جګړه مار څخه شاته نه شوې؛ هغه څوک دې دروغجن وګاڼه چې له دې پرته بل څه یې درته منسوب کړل او پر تا یې دروغ وتړل، او هغه څوک دې د هلاکت وړ وګاڼه چې ستا په وړاندې یې سرکشي وکړه. په رښتیا تا د الله په لار کې د هغه د حق جهاد وکړ او د کړاوونو پر وړاندې دې د الله له اجره د تمې لرونکي انسان په څېر صبر وکړ. ته لومړنی کس یې چې پر الله یې ایمان راوړ، د هغه لپاره دې لمونځ وکړ، جهاد دې وکړ او د شرک په کور او ځمکه کې دې خپل مخ د حق په لور څرګند کړ؛ په داسې حال کې چې ځمکه له ګمراهۍ ډکه وه او شیطان په ښکاره عبادتېده. او ته هغه ویونکی یې چې ویل دې: «زما شاوخوا د خلکو ډېروالی ماته عزت نه زیاتوي، او له ما څخه د هغوی خپرېدل ماته وحشت نه راولي؛ او که ټول خلک مې هم یوازې پرېږدي، زه به نه بې‌وسه کېږم.» تا پر الله منګولې ولګولې، نو الله دې ځواکمن کړ؛ آخرت دې پر دنیا غوره کړ، نو له دنیا څخه دې زړه واړاوه. الله ستا ملاتړ وکړ، هدایت یې درکړ، خالص دې وګرځولې او غوره یې کړې. ستا په کړنو کې هېڅ تضاد نه و، ستا په خبرو کې هېڅ اختلاف نه و، ستا حالات نه بدلېدل، نه دې دعوه کوله او نه دې پر الله دروغ تړل؛ د دنیا د متاع حرص دې نه درلود، ګناهونو نه ککړولې؛ او تل د خپل رب له لوري پر روښانه دلیل او په خپل کار کې پر یقین ولاړ وې، چې حق او نېغې لارې ته دې هدایت کاوه. زه د حق شاهدي ورکوم.
او پر الله د رښتینې قسم په توګه قسم کوم چې محمد او د هغه آل، چې د الله درودونه دې پر هغوی وي، د ټولو مخلوقاتو سرداران دي؛ او دا چې ته زما مولا او د مؤمنانو مولا یې؛ او دا چې ته د الله بنده او د هغه ولي یې، د رسول ورور، د هغه وصي او د هغه وارث یې. او دا چې هغه (رسول الله) تا ته وفرمایل: «قسم پر هغه ذات چې زه یې په حقه مبعوث کړی یم، هغه چا پر ما ایمان نه دی راوړی چې ستا انکار یې کړی؛ او هغه چا پر الله ایمان نه دی راوړی چې ستا منکر شوی؛ او هغه څوک ګمراه شوی چې له تا څخه یې مخ اړولی؛ او هغه څوک نه الله ته او نه ما ته هدایت موندلی چې ستا په وسیله هدایت نه مومي.» او دا زما د عزتمند او ستر رب وینا ده: «او بېشکه زه د هغه چا لپاره ډېر بښونکی یم چې توبه وباسي، ایمان راوړي، نېک عمل وکړي، بیا ستا ولایت ته هدایت ومومي.» اې زما مولا! ستا فضیلت پټ نه دی او ستا نور نه مړکېږي. او هغه څوک چې ستا انکار کوي، هماغه ډېر ظالم او تر ټولو بدمرغه دی. اې زما مولا! ته پر بندګانو د الله حجت یې، د سمې لارې لارښود یې او د آخرت لپاره توښه یې. اې زما مولا! الله په دنیا کې ستا مقام لوړ کړی او په آخرت کې یې ستا درجه لا لوړه کړې ده؛ او هغه څه یې درښکاره کړي چې ستا مخالفینو ته پټ پاتې شوي، او هغه یې ستا او د خپلو هغو نعمتونو ترمنځ چې ستا لپاره یې ټاکلي وو، خنډ ګرځولي دي.
نو د الله لعنت دې وي پر هغو کسانو چې ستا د حرمت سپکاوی یې روا وګاڼه او ستا له حق څخه یې مخه ونیوله. او زه ګواهي ورکوم چې همدوی تر ټولو تاواني کسان دي؛ هغه کسان چې اور به یې مخونه سوځوي او په هغه کې به یې څېرې تروې وي. او زه ګواهي ورکوم چې ته نه کوم کار ته وړاندې شوی یې، نه دې له کوم کار څخه ډډه کړې، نه دې څه ویلي او نه دې له څه ویلو ډډه کړې، مګر د الله او د هغه د رسول په امر. تا وویل: «قسم پر هغه ذات چې زما نفس یې په واک کې دی! رسول الله صلی الله علیه وآله زه ولیدم چې په زړورتیا مې په توره ګوزارونه کول؛ نو ویې ویل: اې علي! ته له ما سره هماغه مقام لرې لکه هارون چې له موسی سره درلود، پرته له دې چې له ما وروسته هېڅ پېغمبر نشته. او تا ته خبر درکوم چې ستا مرګ او ژوند به له ما سره او زما پر سنت وي.» نو پر الله قسم! ما نه دروغ ویلي او نه پر ما دروغ ویل شوي؛ نه زه ګمراه شوی یم او نه زما په وسیله څوک ګمراه شوي دي؛ او هغه څه مې نه دي هېر کړي چې زما رب راته سپارلي وو. او زه د خپل رب له لوري پر یوه روښانه دلیل ولاړ یم، هغه دلیل چې هغه خپل پېغمبر ته روښانه کړی و او پېغمبر هغه ماته روښانه کړی و. او زه پر یوې څرګندې لارې ولاړ یم او هغه په روښانه الفاظو بیانوم. پر الله قسم تا رښتیا ویلي او حق دې ویلی دی. نو د الله لعنت دې وي پر هغه چا چې ته یې له هغه چا سره برابر وګڼلې چې ستا مخالفت یې کړی دی. او الله جل جلاله فرمایي:
ایا هغه کسان چې پوهېږي او هغه کسان چې نه پوهېږي سره برابر دي؟» نو د الله لعنت دې وي پر هغه چا چې ته یې له هغه چا سره برابر وګڼلې چې الله پرې ستا ولایت فرض کړی دی؛ حال دا چې ته د الله ولي، د رسول الله ورور، د هغه د دین مدافع او هغه څوک یې چې قرآن یې پر فضیلت ګواهي ورکړې ده. الله تعالی فرمایي: «او الله مجاهدینو ته پر ناستو کسانو ستر اجر ورکړی دی؛ له خپل لوري درجې، بښنه او رحمت؛ او الله ډېر بښونکی او مهربان دی.» او الله تعالی فرمایي: «ایا تاسو د حاجیانو اوبه ورکول او د مسجد الحرام آبادول د هغه چا په څېر ګڼلي چې پر الله او د آخرت پر ورځې یې ایمان راوړی او د الله په لار کې یې جهاد کړی دی؟ دوی د الله په نزد برابر نه دي، او الله ظالم قوم ته هدایت نه کوي.
هغه کسان چې ایمان یې راوړی، هجرت یې کړی او د الله په لار کې یې په خپلو مالونو او ځانونو جهاد کړی، د الله په نزد د درجې له پلوه ډېر لوړ دي، او همدوی بریالي دي. د هغوی رب هغوی ته د خپل رحمت، رضا او هغو جنتونو زېری ورکوي چې په هغو کې د تل لپاره تلپاتې نعمتونه دي؛ دوی به تل په هغو کې وي. بېشکه له الله سره ستر اجر دی.» زه ګواهي ورکوم چې ته هغه ځانګړی کس یې چې د الله په ستاینې ځانګړی شوی یې، د الله د اطاعت لپاره خالص یې؛ د هدایت په بدل کې دې بل څه ونه غوښتل او د خپل رب په عبادت کې دې له هغه سره هېڅوک شریک نه کړل. او بېشکه الله تعالی د خپل پېغمبر صلی الله علیه وآله دعا ستا په اړه قبوله کړه؛ بیا یې هغه ته امر وکړ چې خپل امت ته هغه مقام او ځانګړتیاوې چې تا ته یې درکړې دي، ښکاره کړي، څو ستا مقام لوړ کړي، ستا د حجت څرګندونه وکړي، باطلې خبرې له منځه یوسي او د عذرونو دروازې وتړي. نو کله چې هغه د فاسقانو له فتنې څخه ووېرېد او ستا په اړه یې له منافقانو څخه ځان وساته، د نړۍ پالونکي رب له لوري هغه ته وحې راغله:
اې رسوله! هغه څه چې ستا د رب له لوري پر تا نازل شوي، ورسوه؛ او که داسې دې ونه کړل، نو د هغه رسالت دې نه دی رسولی؛ او الله به تا له خلکو څخه وساتي.» نو رسول الله صلی الله علیه وآله د سفر د سختیو بار پر خپل ځان واخیست او د سختې ګرمۍ په نیمه ورځ روان شو؛ بیا یې وینا وکړه، خلکو ته یې واوروله، غږ یې وکړ او پیغام یې په بشپړه توګه ورساوه. وروسته یې له ټولو څخه وپوښتل او ویې فرمایل: «ایا ما (د الله پیغام) درورسوه؟» هغوی وویل: «هو، اې الله!» ویې فرمایل: «اې الله! شاهد اوسه.» بیا یې وفرمایل: «ایا زه پر مؤمنانو د هغوی له ځانونو څخه ډېر واکمن نه یم؟» هغوی وویل: «ولې نه، هو!» نو ستا لاس یې ونیو او ویې فرمایل: «د چا چې زه مولا یم، دا علي د هغه مولا دی. اې الله! د هغه چا دوست اوسه چې د ده دوست وي، او د هغه دښمن خپل دښمن وګرځوه، د هغه چا مرسته وکړه چې له ده سره مرسته کوي، او هغه څوک بې‌مرستې پرېږده چې دی بې‌مرستې پرېږدي.» خو د الله له لوري ستا په اړه پر خپل پېغمبر نازل شوي حکم باندې یوازې لږو کسانو ایمان راوړ، او ډېرو یې پرته له زیان او تاوان څخه بل څه ترلاسه نه کړل. او الله تعالی له دې څخه وړاندې هم ستا په اړه، په داسې حال کې چې هغوی یې ناخوښه وو، دا آیت نازل کړی و
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی! له تاسو څخه چې هر څوک له خپل دین څخه واوړي، نو ډېر ژر به الله داسې قوم راولي چې هغه به یې خوښوي او هغوی به هغه خوښوي؛ پر مؤمنانو به نرم او مهربان وي، پر کافرانو به پیاوړي وي، د الله په لار کې به جهاد کوي او د هېڅ ملامتونکي له ملامتۍ به نه وېرېږي. دا د الله فضل دی، چا ته یې چې وغواړي ورکوي یې، او الله پراخ فضل لرونکی او پوه دی. بېشکه ستاسو ولي یوازې الله، د هغه رسول او هغه کسان دي چې ایمان یې راوړی؛ هغه کسان چې لمونځ قائموي، زکات ورکوي او په رکوع کې دي. او څوک چې الله، د هغه رسول او مؤمنان خپل دوستان او سرپرستان ونیسي، نو بېشکه هماغه د الله ډله بریالۍ ده. اې زموږ ربه! موږ پر هغه څه ایمان راوړی چې تا نازل کړي او د رسول پیروي مو کړې؛ نو موږ له شاهدانو سره ولیکه. اې زموږ ربه! وروسته له دې چې دې موږ ته هدایت کړی، زموږ زړونه مه اړوه، او له خپل لوري موږ ته رحمت راکړه؛ بېشکه ته ډېر عطا کوونکی یې.» اې الله! موږ پوهېږو چې دا ستا له لوري حق دی؛ نو پر هغه چا لعنت وکړه چې د هغه مخالفت یې وکړ، تکبر یې وکړ، هغه یې دروغ وګاڼه او کافر شو. او هغه کسان چې ظلم یې کړی، ډېر ژر به پوه شي چې د کوم ځای پر لوري به ور وګرځي.
سلام دې وي پر تا، اې د مؤمنانو امیره، اې د وصیانو سرداره، اې د عبادت کوونکو لومړنی، اې د زاهدانو تر ټولو زاهد! او د الله رحمت، برکتونه، درودونه او سلامونه دې پر تا وي. ته هغه څوک یې چې د الله د رضا لپاره دې د هغه د مینې له امله مسکین، یتیم او بندی ته خواړه ورکول، او له هغوی څخه دې نه اجر غوښت او نه مننه. او الله تعالی ستا په اړه دا آیت نازل کړ: «او هغوی خپل ځانونه پر نورو غوره ګڼي، که څه هم خپله اړمن وي؛ او څوک چې د خپل نفس له حرص څخه وساتل شي، نو همدا کسان بریالي دي.» او ته هغه څوک یې چې خپله غوسه دې زغمله او له خلکو څخه دې تېرېدنه کوله؛ او الله نېکۍ کوونکي خوښوي. او ته هغه څوک یې چې په سختۍ، کړاو او د جګړې پر مهال دې صبر کاوه. او ته هغه څوک یې چې مالونه دې په برابرۍ وېشل او له رعیت سره دې عدالت کاوه؛ او ته د الله د حدودو په اړه له ټولو مخلوقاتو څخه پوه وې؛ او الله تعالی د هغه فضل په اړه چې تا ته یې ځانګړی کړی، په خپلې دې وینا خبر ورکړی دی:
ایا نو هغه څوک چې مؤمن وي، د هغه چا په څېر دی چې فاسق وي؟ دوی سره برابر نه دي. خو هغه کسان چې ایمان یې راوړی او نېک عملونه یې کړي دي، د هغوی لپاره د استوګنې جنتونه دي، د هغو اعمالو په بدل کې چې دوی به کول). او ته هغه ځانګړی کس یې چې د قرآن د نازل شوي متن په پوهه، د تأویل په حکم او د رسول الله په نص او څرګندې وینا کې ځانګړې پوهه لرې. او ستا لپاره هغه لیدل شوي دریځونه، مشهور مقامونه او یاد شوي تاریخي ورځې دي؛ د بدر ورځ او د احزاب ورځ، هغه مهال چې سترګې کږې شوې، زړونه تر ستونو راورسېدل او تاسو د الله په اړه بېلابېل ګومانونه کول. هلته مؤمنان وازمویل شول او په سختې لړزا ولړزول شول. او هغه مهال چې منافقانو او هغو کسانو چې په زړونو کې یې ناروغي وه، ویل: «الله او د هغه رسول موږ ته له غولونې پرته د بل څه وعده نه ده راکړې.»
او هغه مهال چې د هغوی یوې ډلې وویل: «اې د یثرب خلکو! دلته ستاسو لپاره د پاتې کېدو ځای نشته؛ نو بېرته وګرځئ.» او د هغوی یوې ډلې له رسول الله څخه د بېرته تلو اجازه غوښتله او ویل یې: «بېشکه زموږ کورونه بې‌حفاظته دي.» حال دا چې هغه بې‌حفاظته نه وو؛ هغوی له تېښتې پرته بل څه نه غوښتل. او الله تعالی وفرمایل: «او کله چې مؤمنانو احزاب ولیدل، ویې ویل: دا هماغه څه دي چې الله او د هغه رسول یې له موږ سره ژمنه کړې وه، او الله او د هغه رسول رښتیا ویلي وو؛ او دې کار د دوی له ایمان او تسلیمۍ پرته بل څه زیات نه کړل.» نو تا د هغوی عمرو وواژه او د هغوی ډله دې ماته کړه، او الله هغه کسان چې کافران شوي وو، په خپلې غوسې سره بېرته وګرځول؛ هغوی هېڅ خیر ترلاسه نه کړ، او الله په جګړه کې د مومنانو لپاره کافي شو، او الله ډېر ځواکمن او عزتمن دی. او د اُحد په ورځ، هغه مهال چې هغوی پورته تښتېدل او هېڅ چا ته یې شاته نه کتل، په داسې حال کې چې رسول الله له شا څخه هغوی وربلل، او تا له کیڼ او ښي لوري څخه له نبي څخه د کافرانو ډلې شړلې، تر دې چې الله تعالی هغوی له تاسو دواړو څخه په وېره کې بېرته وګرځول، او ستا په وسیله یې د بې‌مرستې پرېښودل شوو کسانو مرسته وکړه. او د حنین په ورځ، لکه څنګه چې قرآن کریم بیان کړي دي:
«هغه مهال چې ستاسو ډېرښت تاسو په حیرانتیا او غرور کې واچولئ، خو هېڅ ګټه یې درته ونه کړه، او ځمکه له خپلې پراخۍ سره سره پر تاسو تنګه شوه، بیا تاسو شا کړله او وتښتېدئ؛ وروسته الله خپله سکینه (آرامښت) او ډاډ پر خپل رسول او پر مؤمنانو نازل کړ.» او مؤمنان ته او هغه کسان دي چې ستا تر څنګ وو، او ستا تره عباس و چې تښتېدلو کسانو ته یې نارې وهلې: «اې د بقرې د سورې خاوندانو! اې د ونې د بیعت کسانو!» تر دې چې یوې ډلې د هغه بلنې ته لبیک ووایه. تا د هغوی د ستونزو په لرې کولو کې بسنه وکړه او د هغوی د مرستې مسؤولیت دې پر غاړه واخیست؛ نو هغوی بېرته داسې راغلل چې له ثوابه ناامیده ووخو د الله تعالی د توبې وعدې ته هیله‌من وو. او دا د لوی ذکر د خاوند الله وینا ده: «بیا له دې وروسته الله د چا توبه قبلوي چې وغواړي.» او ته د صبر درجه لرې او د ستر اجر ګټونکی یې. او د خیبر په ورځ، هغه مهال چې الله د منافقانو کمزوري او ناتواني ښکاره کړه، د کافرانو ریښه یې پرې کړه، او ستاینه یوازې د الله لپاره ده چې د نړۍ پالونکی دی. «او هغوی له دې وړاندې له الله سره ژمنه کړې وه چې نه به شا کوي، او له الله سره د کړې ژمنې پوښتنه به کېږي.»
ای زما مولا! ته هغه بشپړ حجت، روښانه لار، پراخه نعمت او ځلانده برهان یې؛ نو د هغه فضل له امله دې مبارکي وي چې الله درکړی دی، او ستا د ناپوه دښمن لپاره دې تباهي وي. ته له نبي صلی الله علیه وآله وسلم سره د هغه په ټولو جګړو او غزاوو کې حاضر وې؛ د هغه په مخ کې به دې بیرغ لېږداوه او د هغه په وړاندې به دې په توره جګړه کوله. بیا ستا د مشهور تدبیر او په چارو کې د بصیرت له امله یې ته په ډېرو موقعو کې د قوماندان په توګه ټاکلې، په داسې حال کې چې ستا لپاسه بل قوماندان نه و. او څومره داسې کارونه وو چې تقوا به دې د خپل هوډ له عملي کولو څخه راګرځولې، په داسې حال کې چې نورو به په ورته مواردو کې د نفس د غوښتنې پیروي کوله. نو ناپوهانو ګومان وکړ چې ته د هغې موخې له ترسره کولو عاجز شوی یې چې پای ته یې رسول غوښتل؛ خو په الله قسم، هغه ګومان کوونکی په دې اړه بېلارې شو او هدایت ته ونه رسېد. او تا د هغو کسانو لپاره چې په شک او وهم کې لوېدلي وو، د خپلې دې وینا له لارې دا موضوع روښانه کړه، الله دې پر تا درود ولېږي:
«کله ناکله یو ډېر هوښیار او د چارو له پېچلتیاوو خبر کس د چل د لارې څېره ویني (او چل ول ورځي)، خو د الله له تقوا څخه یو خنډ د هغې لارې په منځ کې وي؛ نو هغه د خپلو سترګو په وړاندې له هغه چل څخه تېرېږي، په داسې حال کې چې هغه څوک یې فرصت ترلاسه کوي چې په دین کې هېڅ پرهېز او دیني غیرت نه لري.» په الله قسم، تا رښتیا ویلي دي، او باطل‌پالونکي زیانمن شول، او کله چې هغو دوو (وعده) ماتوونکو له تا سره چل وکړ او ویې ویل: «موږ د عمرې اراده لرو»، تا ورته وویل: «ستاسو په ژوند قسم، تاسو د عمرې اراده نه لرئ؛ بلکې د خیانت اراده لرئ.» نو تا له دواړو څخه بیعت واخیست او ژمنه دې بیا تازه کړه؛ خو هغوی په نفاق کې لا ډېره هڅه وکړه. کله چې تا د هغوی کړنه ورپه ګوته کړه، هغوی سترګې پټې کړې، بېرته وګرځېدل او ګټه یې ترلاسه نه کړه، او د هغوی د کار پایله تاوان شوه. بیا د شام خلکو د هغوی پیروي وکړه؛ نو له کافي عذر وړاندې کولو وروسته د هغوی پر لور روان شوې، په داسې حال کې چې هغوی د حق دین نه مانه او په قرآن کې یې تدبر نه کاوه؛ بېلارې، بې‌هدفه او سرګردانه خلک وو. او په هغه څه چې پر محمد صلی الله علیه وآله وسلم ستا په اړه نازل شوي، دوی کافران وو او ستا د مخالفینو ملاتړ یې کاوه. حال دا چې الله تعالی ستا د پیروۍ امر کړی و او مؤمنان یې ستا مرستې ته هڅولي وو، او عزوجل وفرمایل:
«اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی! له الله څخه ووېرېږئ او له رښتینو کسانو سره اوسئ.» ای زما مولا! ستا په وسیله حق څرګند شو، په داسې حال کې چې خلکو هغه پرېښی و، او تا وروسته له دې چې سنتونه له منځه تللي او له منځه وړل شوي وو، بېرته روښانه کړل. نو د قرآن د نازل شوي متن د تصدیق په لاره کې ستا د جهاد مخینه ده، او د قرآن د تأویل د تحقق په لاره کې د جهاد فضیلت هم ستا دی. او ستا دښمن د الله دښمن دی، د الله د رسول منکر دی، باطل ته بلنه کوي، په ظلم حکم کوي، په غصب سره واکمني کوي او خپله ډله د دوزخ پر لور رابولي. په داسې حال کې چې عمار جهاد کاوه او د دوو صفونو ترمنځ یې نارې وهلې: «حرکت وکړئ، حرکت وکړئ، د جنت پر لور!» او کله چې یې د اوبو غوښتنه وکړه او شیدې ورکړل شوې، تکبیر یې ووایه او ویې ویل: «رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم راته ویلي وو: ستا د دنیا وروستی څښاک به د شیدو یوه برخه وي،
او تا به سرکښه ډله ووژني.»او ته د سرکښې ډلې له خوا ووژل شوې. نو ابو العادیه فزاري په دې اعتراض وکړ نو هغه یې وواژه. نو پر ابو العادیه دې د الله لعنت وي، او د هغه د ټولو ملائکو او رسولانو لعنت دې هم پرې وي. او پر هر هغه چا دې لعنت وي چې ستا پر وړاندې یې خپله توره راویستله او تا هم خپله توره د هغه پر وړاندې راویسته، اې امیرالمؤمنینه! له مشرکانو او منافقانو څخه، تر قیامت پورې. او پر هغه چا دې لعنت وي چې په دې خوشاله و چې تا ته یې زیان رسولی و او هغه یې بد نه ګاڼه؛ سترګې یې پرې پټې کړې او انکار یې ونه کړ؛ یا یې د لاس یا ژبې له لارې ستا پر وړاندې مرسته وکړه؛ یا ستا له مرستې څخه ناست پاتې شو؛ یا له تا سره یې په جهاد کې د مرستې کولو څخه خلک را وګرځول؛ یا یې ستا فضیلت سپک وګاڼه او ستا د حق منکر شو؛ یا یې له تا سره هغه څوک برابر وګاڼه چې الله تا ته له خپل نفس څخه پر هغه زیات د واک حق ورکړی و. او د الله درود دې پر تا وي، د الله رحمت، برکتونه، سلام او تحیې دې هم پر تا وي، او ستا له پاکې کورنۍ څخه پر امامانو هم،
بېشکه هغه ستایل شوی او د لوی شان څښتن دی. او تر دې وروسته تر ټولو د حیرانتیا وړ او تر ټولو ستره غمجنه پېښه دا وه چې ستا له حق څخه له انکار وروسته، د پاکې صدیقې زهراء، د نړۍ د مېرمنو د مشرې، فاطمې حق غصب شو، او ستا او ستا د دوو لمسیانو، ستا د اولادې او د مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم د عترت ګواهي رد شوه؛ په داسې حال کې چې الله تعالی پر امت باندې ستاسو مرتبه لوړه کړې، ستاسو مقام یې لوړ کړی، ستاسو فضیلت یې څرګند کړی او تاسو یې پر ټولو عالمونو غوره او باعزته کړي یاست؛ نو له تاسو څخه یې هر ډول ناپاکي لرې کړه او تاسو یې په بشپړه توګه پاک کړئ. الله عزوجل فرمایي: «بېشکه انسان ډېر حریص پیدا شوی دی؛ کله چې ورته شر ورسېږي، بې‌تابه کېږي، او کله چې خیر ورسېږي، منع کوونکی وي؛ مګر لمونځ کوونکي (داسې) نه دي.» نو الله تعالی خپل غوره نبي او ته، اې د اوصیاؤ سیده، له ټولو مخلوقاتو څخه استثنا کړي یاست. نو هغه څوک څومره ړوند دی چې پر تا یې ظلم کړی او له حقه یې سترګې پټې کړې دي
بیا هغوی د مکر او چل له لارې ته د ذوي‌القربى له برخې محرومه کړې او په ظلم سره یې دغه برخه د هغې له اهل څخه واړوله. کله چې واک ستا لاس ته ورغی، تا هم له هغوی سره هماغسې چلند وکړ لکه هغوی چې کړی و؛ د دې لپاره چې د هغوی په اړه له هغه څه څخه مخ واړوې چې الله یې ستا لپاره لري. نو ستا ازمېښت له هغوی سره د پیغمبرانو علیهم‌السلام له ازمېښت سره ورته شو، هغه مهال چې یوازې وو او مرستندویان یې نه لرل. او ته په هغه شپه چې په بستر کې دې د قربان شوي ذبیح (اسماعیل) په څېر ځان وړاندې کړ، له هغه سره ورته شوې؛ کله چې تا هماغسې ځواب ورکړ لکه هغه چې ځواب ورکړی و، او هماغسې دې اطاعت وکړ لکه اسماعیل چې اطاعت کړی و، په صبر او د اجر په هیله؛ هغه مهال چې ابراهیم علیه‌السلام ورته وویل: «اې زما زویه! ما په خوب کې لیدلي چې تا حلالوم، نو وګوره چې ستا څه نظر دی.» هغه وویل: «اې پلاره! هغه څه وکړه چې درته امر کېږي؛ ان شاء الله، ته به ما له صابرانو څخه ومومې.» او همداسې ته هم، کله چې نبي صلی الله علیه وآله وسلم ته په خپله بستره کې د شپې پاتې کېدو ته پرېښودلې او امر یې درته وکړ چې د هغه په بستر کې څملې چې په خپل ځان هغه وساتې، ته په اطاعت سره د هغه د امر منلو ته په بیړه ورغلې او خپل ځان دې د وژل کېدو لپاره چمتو کړ،
نو الله تعالی ستا د اطاعت ستاینه وکړه او ستا د ښکلي عمل حقیقت یې په دې وینا کې څرګند کړ، چې د هغه جل جلاله ذکر لوړ دی: «او په خلکو کې داسې کسان شته چې خپل ځان د الله د رضا د ترلاسه کولو لپاره خرڅوي.» بیا د صفین په ورځ ستا ازمېښت و، هغه مهال چې مصحفونه د چل او مکر له مخې پورته کړل شول؛ شک پیدا شو، حق له پامه وغورځول شو او د ګومان پیروي وشوه. دا حالت د هارون علیه‌السلام له ازمېښت سره ورته و، هغه مهال چې موسی علیه‌السلام هغه پر خپل قوم مشر ټاکلی و، خو هغوی له هغه جلا شول. هارون هغوی ته نارې وهلې او ویل یې: «اې زما قومه! تاسو یوازې په دې سره ازمویل شوي یاست، او بېشکه ستاسو رب رحمان دی؛ نو زما پیروي وکړئ او زما د امر اطاعت وکړئ.» هغوی وویل: «موږ به تر هغه پورې پر هغه عبادت بوخت پاتې شو، تر څو چې موسی موږ ته بېرته راستون شي.» او همداسې تا هم، کله چې مصحفونه پورته شول، وویل: «اې زما قومه! تاسو یوازې په دې سره ازمویل شوي او دوکه شوي یاست.» خو هغوی ستا نافرماني وکړه، له تا سره یې مخالفت وکړ او د دوو حکمینو د ټاکلو غوښتنه یې وکړه. تا یې مخالفت وکړ او د هغوی له کړنې څخه دې الله ته بېزاري څرګنده کړه او دا کار دې هغوی ته وسپاره. کله چې حق څرګند شو، باطل بې‌عقله او رسوا شو، او هغوی په خپلې تېروتنې او له سمې لارې څخه په ظلم او انحراف اعتراف وکړ، بیا له دې وروسته سره بېل شول؛ او په ناپوهۍ او سرغړونې سره یې هغه تحکیم پر تا لازم کړ چې تا له مخکې رد کړی و، هغه دې نه غوښت او منع کړی دې و، خو هغوی خوښ کړ او د هغه ګناه یې روا وګڼله چې دوی خپله کړې وه،
او ته د بصیرت او هدایت پر روښانه لار وې، خو هغوی د بېلارۍ او ړوندتوب پر لارو روان وو. هغوی تل په نفاق کې ټینګ پاتې شول او په ګمراهۍ کې سرګردانه وو، تر دې چې الله هغوی ته د خپلو کړنو سزا وروڅکله؛ نو ستا په توره یې هغه کسان ووژل چې ستا مخالفت یې کاوه، په پایله کې بدمرغه او هلاک شول، او ستا په حجت یې هغه څوک ژوندي کړل چې نېکمرغه وو، نو هدایت یې وموند. د الله درود دې پر تا وي، سهار او ماښام، تلپاتې او پرله‌پسې. ستا ستایونکی ستا د صفت احاطه نه شي کولای، او ستا عیب‌لټوونکی ستا فضیلت له منځه نه شي وړلای. ته د مخلوقاتو له ډلې د عبادت له پلوه غوره، په زهد او پرهېزګارۍ کې تر ټولو مخلص، او د دین په دفاع کې تر ټولو زړور وې. تا د خپلې هڅې په وسیله د الله حدود قائم کړل، او د خپلې تورې په وسیله دې له دینه د وتلو کسانو لښکرې ماتې کړې. تا به د خپلو ګوتو په وسیله د جګړو لمبې مړولې، د خپلې وینا په وسیله به دې د شبهاتو پردې څېرلې او له څرګند حق څخه به دې د باطل ګډوډي لرې کوله. د الله په لار کې د هېڅ ملامتوونکي ملامتۍ ته نه ایسارولې او د الله تعالی له لوري ستا ستاینه ته د ستایونکو له ستاینې او د صفت کوونکو له مدحې څخه بې‌نیازه کړی وې،
الله تعالی فرمایلي دي: «له مؤمنانو څخه داسې سړي شته چې له الله سره کړې ژمنه یې رښتیا کړې ده؛ نو له هغوی څخه ځینو خپل نذر پوره کړی دی او ځینې د انتظار په حال کې دي، او هغوی هېڅ بدلون نه دی راوستی.» او کله چې تا ولیدل چې ناکثین، قاسطین او مارقین دې ووژل، او رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم خپله وعده درسره رښتیا کړه، نو تا هم د هغه ژمنه پوره کړه، ودې ویل: «ایا لا وخت نه دی راغلی چې دا له دې سره په وینو رنګینه شي؟» یا دې وویل: «د هغوی تر ټولو بدمرغه به کله راولېږل شي؟» په داسې حال کې چې ته پر دې ډاډه وې چې د خپل رب له لوري پر څرګند دلیل او د خپلې چارې په اړه پر بصیرت ولاړ یې؛ الله ته ور روان وې، په دې خوښ وې چې د خپل ځان هغه معامله دې پوره کړې وه چې له الله سره دې کړې وه، او همدا ستر بری دی. اې الله! د خپلو پېغمبرانو او د خپلو پېغمبرانو د اوصیاؤ قاتلان په خپلو ټولو لعنتونو لعنت کړه،
او په هغوي د خپل اور د تودوخې خوند وڅکوې.او پر هغه چا لعنت وکړه چې ستا د ولي حق یې غصب کړ، د هغه ژمنه یې رد کړه او وروسته له یقین او اقرار او د هغه د ولایت له منلو وروسته یې انکار ترې وکړ؛ په هغه ورځ چې تا د هغه لپاره دین بشپړ کړ. اې الله! د امیرالمؤمنین قاتلان، هغه کسان چې پر هغه یې ظلم کړی، او د هغوی پیروان او مرستندویان لعنت کړه. اې الله! پر حسین ظلم کوونکي، د هغه قاتلان، د هغه د دښمن پیروان، د هغه د دښمن مرستندویان، د هغه پر وژنه راضي کسان او هغه کسان چې د هغه له مرستې څخه لاس په سر شوي وو، په سخت او هلاکوونکي لعنت لعنت کړه. اې الله! پر هغه لومړي ظالم لعنت وکړه چې د محمد د کورنۍ پر خلکو یې ظلم وکړ او د هغوی حقوق یې ترې منع کړل. اې الله! د محمد د کورنۍ په حق کې لومړی ظالم او غاصب په ځانګړي ډول په لعنت وګرځوه، او پر هر هغه چا هم لعنت وکړه چې تر قیامته پورې د هغه د رامنځته کړې لارې پیروي کوي. اې الله! پر محمد [او د محمد پر آل]، چې د پېغمبرانو خاتم دی، او پر علي، چې د اوصیاؤ مشر دی، او د هغه پر پاکې کورنۍ درود ولېږه، او موږ په هغوي باندې له ټینګو منګولو نیوونکو او د هغوی د ولایت له منونکو وګرځوه، له بریالیو او خوندي کسانو څخه؛ له هغو کسانو څخه چې نه به پرې وېره وي او نه به غمجنېږي.
فوټ نوټ
- ↑ ابن‌مشهدي، المزار الكبير، ټوک۱۷ مخ۲۴۶؛ جعفریان، حیات فکري-سیاسي امامان شیعه(ع)، مخ۶۹۳.
- ↑ شهید اول، المزار، مخ۶۴.
- ↑ قمي، هدیة الزائرین، مخ۲۴۲؛ قمي، مفاتیح الجنان، مخ۳۶۱.
- ↑ ابن‌مشهدي، المزار، مخ۲۶۳.
- ↑ «پژوهشي پیرامون سند غدیریه امام هادي عليه السلام»، د ولی عصر(عج) څېړنیز مؤسسه.
- ↑ قمي، هدیة الزائرین، مخ۲۴۱؛ قمي، مفاتیح الجنان، مخ۳۶۳.
- ↑ «زیارت غدیریه از کیست و سند آن چگونه است؟»، د شیعه پیژندنه نړیواله ټولنه.
- ↑ «فضیلت های تاریخی حضرت امیر(ع)/ زیارت غدیریه و دوره کامل علي شناسي/ شبکه شیعه در زمان امام هادي(ع)»، شفقنا ویبپاڼه.
- ↑ مجلسي، بحاراالانوار، ټوک۹۷، مخ۳۵۹.
- ↑ مجلسي، بحاراالانوار، ټوک۹۷، مخ۳۵۹.
سرچينې
- ابن‌مشهدي، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، د جواد قیومي اصفهاني په هلو ځلو، قم، مؤسسة النشر الاسلامي، ۱۴۱۹ق.
- «پژوهشي پیرامون سند غدیریه امام هادي عليه السلام»(د امام هادي علیه السلام د غدیریه سند په اړه یو څېړنیز بحث)، د ولی عصر (عج) څېړنیز موسسه، د خپرېدو نېټه: ۱۵ د سلواغې ۱۴۰۰ل، د لیدنې نېټه: ۱۳ د لړم ۱۴۰۵ل.
- جعفریان، رسول، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، تهران، د علم خپرونه، ۱۳۹۱ل.
- شهید اول، محمد بن مکي، المزار، د سید محمدباقر موحد ابطحي په هلو ځلو، قم، مؤسسة الامام المهدي (عج)، ۱۴۱۰ق.
- «فضیلت های تاریخی حضرت امیر(ع)/ زیارت غدیریه و دوره کامل علی‌شناسی/ شبکه شیعه در زمان امام هادی(ع)» (د حضرت امیر (ع) تاریخي فضیلتونه/ غدیریه زیارت او د علي‌پیژندنه بشپړه دوره/ د امام هادي (ع) په زمانه کې د شیعه‌وو شبکه)، د شفقنا وېبپاڼه، د خپرېدو نېټه: ۲۶ د زمري ۱۳۹۸ل، د لیدنې نېټه: ۱۳ د لړم ۱۴۰۵ل.
- قمي، عباس، مفاتیح الجنان، تهران، اسوه، بې‌نېټې.
- قمي، عباس، هدیة الزائرین و بهجة الناظرین، قم، د سبطین نړیوال مؤسسه، ۱۳۸۳ل.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||